Tevrat’ın İlk Kitabının Yeniden Gözden Geçirilmesi

Review of the First Book of the Torah

Yaratılış 1–Mısır’dan Çıkış 1

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuza kadar gerçek esenliğe sahip olmasını arzulayan esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün sizler ile tekrar beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Tevrat’taki çalışmamız hala devam ediyor. Bildiğiniz gibi, Tevrat, Peygamberlerin Yazılarındaki ilk kitaptır ve beş kısma ya da kitaba ayrılır. Birinci kısım Yaratılış (birebir anlamı: Başlangıç) olarak adlandırılır. Son programımızda, Yaratılış kitabındaki çalışmalarımızı tamamladık. O zaman bu gün Tevrat’ın Mısır’dan Çıkış olarak adlandırılan ikinci kısmına başlıyoruz. Mısır’dan Çıkış kitabı, Tanrı’nın İsrailoğullarını Mısır ülkesindeki köleliğin boyunduruğundan nasıl özgür kıldığını anlatan şaşırtıcı ve harika öyküyü kapsar.

Mısır’dan Çıkış kitabına başlamadan önce, Kutsal Yazıların ilk kitabında neler öğrendiğimizi bir kez daha gözden geçirelim. Yaratılış kitabı hakkında tam bir bilgiye sahip olmamız çok önemlidir, çünkü bu kitap peygamberlerin daha sonra gelen diğer kitaplarında yazılı olan her şeyi anlayabilmemiz ve bunlara inanabilmemiz için Tanrı’nın yerleştirmiş olduğu bir temele benzer.

Yaratılış kitabının ilk ayetini hatırlıyor musunuz? Şöyle der: “Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.” Bu önemlidir. “Başlangıçta Tanrı!” Henüz hiç bir şey var olmamışken – var olan tek Biri vardı. Bu Biri, Tanrı’ydı! Sonra Tanrı’nın sonsuz Sözü’nün gücü ve Kutsal Ruh’u aracılığı ile milyonlarca kutsal meleği nasıl yarattığını öğrendik. Tanrı melekleri, O’na sonsuza kadar hizmet etmeleri ve O’nu övmeleri için yarattı. Bu melekler arasında üstün bilgeliğe ve güzelliğe sahip olan bir melek vardı. Meleklerin başı olan Lüsifer! Ancak yine de Kutsal Yazılar bize Lüsifer’in yüreğinde gururlandığı ve Tanrı’yı hor gördüğü bir günün geldiğini bildirirler. Lüsifer ve diğer pek çok melek Tanrı’yı tahtından devirmek için bir plan kurmaya başladılar. Ancak Tanrı’yı tahtından hiç kimsenin indiremeyeceği açıktır. Tanrı, kendisini hor görenleri hoş göremez. (birebir anlamı: egemenliğini reddedemez.) Sonuç olarak Tanrı Lüsifer’i ve onun kötü meleklerini kovdu ve Lüsifer’in adını Düşman anlamına gelen Şeytan koydu. Ve Tanrı Şeytan’ı ve onun meleklerini kovduktan sonra onlar için cehennem ateşini yarattı. Kutsal Yazılar, adil olan Tanrı’nın Yargı Günü’nde Şeytan’ı onu izleyen herkes ile birlikte bu ateşe atacaktır.

Daha sonra, Tanrı’nın yaratmayı tasarladığı insanlar için dünyayı nasıl yarattığını okuduk. Adam (cinsiyet belirtmeyen: bir insan) Tanrı’nın yarattıklarının arasındaki en önemli yaratıktır, çünkü insan Tanrı’nın benzeyişinde yaratıldı! Tanrı insan ile derin ve harika bir ilişkiye sahip olmayı istedi. Bu nedenle insanın canına Tanrı’yı tanıyabileceği bir zihin yerleştirdi, ona Tanrı’yı sevebileceği bir yürek verdi ve ona Tanrı’ya itaat edebilmesi için bir irade emanet etti.

Sonra, Tanrı’nın yaratmış olduğu erkek ve kadının önüne nasıl bir deneme koyduğunu gördük. Tanrı Adem’i şu sözleri ile uyardı: “Bahçede istediğin ağacın meyvesini yiyebilirsin. Ama iyi ile kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.” Yani: Benden sonsuza kadar ayrı kalırsın!

Ama yine de, atalarımız Adem ve Havva’nın Tanrı’nın yasaklamış olduğu ağaçtan yiyerek Şeytan’a itaat etmeyi seçtiklerini gördük. Tanrı Sözü, sonuç olarak şöyle der: “Günah bir insan aracılığı ile, ölüm de günah aracılığı ile dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı.” (Romalılar 5:12) “Bir salgın hastalık, o hastalığın ilk ortaya çıktığı kişi ile sınırlı kalmaz” (Wolof atasözü) sözü ne kadar da doğrudur! Adem’in günahı nedeni ile hepimiz günahkarız. Adem’in tek suçu ile hepimiz ölmeyi ve Tanrı’nın yargısına uğramayı hak ettik.

Daha sonra Tanrı’nın Adem ve Havva’yı günahları yüzünden Cennet Bahçesi’nden nasıl kovduğunu öğrendik. Ama yine de Tanrı onları kovmadan önce, Adem’in çocuklarını Şeytan’ın gücünden ve günahın cezasından kurtarmak için dünyaya bir Kurtarıcı göndermeyi nasıl planladığını duyurdu. Tanrı günahkarları kurtarmak için harika bir plan tasarlamıştı. Planı, dünyaya Adem’in günahından lekelenmeyecek mükemmel bir İnsan göndermekti. Bu doğru İnsan, Adem’in çocuklarının günah borcunu ödemek için kendi isteği ile kanını dökecekti. Ve Tanrı böylece adaletinden ödün vermeksizin, insanların günahlarını bağışlayabilecekti. Tanrı’nın, gelecek olan Kurtarıcı ile ilgili vermiş olduğu vaat gerçekten de şaşırtıcı bir vaatti.

Sonra Tanrı’nın bu harika vaadi, bazı hayvanları kurban ederek Adem ve Havva’ya deriden giysiler yapması aracılığı ile nasıl onayladığını gördük. Tanrı, Adem ve Havva’ya “günahın ücretinin ölüm olduğunu” ve “kan dökülmeden günah bağışlaması olmayacağını” öğretiyordu.

Bu olaydan sonra Adem’in ilk iki oğlu olan Kayin ve Habil hakkında bilgi edindik. Habil’in Tanrı’ya nasıl lekesiz bir kuzu sunduğunu ve bu kuzuyu nasıl boğazladığını ve bu davranışı ile dünyaya gelecek ve günahkarlar uğruna ölecek olan Kurtarıcı’yı sembolize ettiğini gördük. Kayin ise, Tanrı’ya kendi çabaları aracılığı ile yaklaşmayı denedi ve O’na kendi yetiştirdiği ürünlerden sunu götürdü. Kutsal Yazılar bu durumun sonucu hakkında şunu belirtirler: “Rab Habil’i kabul etti, ama Kayin’i reddetti.” Tanrı, Kayin’in kurbanını neden kabul etmedi? Çünkü Tanrı’nın Yasası, “günahın ücreti iyi işlerdir” demez. Aksine, şöyle der: “Günahın ücreti ölümdür!”ve “kan dökülmeden günah bağışlaması olmaz.” Tanrı Kayin’e tövbe etmesi ve ön görmüş olduğu doğruluk yolunu kabul etmesi için ricada bulundu, ama Kayin öfkelendi, ve küçük kardeşi Habil’i öldürdü.

Adem’in soyunun çoğu, Kayin’in adımlarını izledi. Öyle ki, Nuh’un dönemi geldiğinde, Kutsal Yazılar, Tanrı’nın “yeryüzünde insanın yaptığı kötülüğün çok ve aklının ve fikrinin hep kötülükte olduğunu gördüğünü” bildirirler. İnsanın kötü yüreği nedeni ile Tanrı, isyankar günahkarları silip yok etmek için bir tufan göndermeyi amaçladı.

Ahlaksızlığın kol gezdiği bu dönemde Tanrı’ya yalnızca Nuh inanıyordu. Tanrı, Nuh’a, içine girecek olan herkes için sığınak olacak büyük bir gemi inşa etmesini söyledi. Nuh gemiyi inşa ederken Tanrı günahkarlara uzun süre sabır ile katlandı. Ama yine de Nuh ve ailesinden başka hiç kimse tövbe etmedi ve gemiye binmedi.

Nuh’un Sam, Ham ve Yafet adlı üç oğlu vardı. İbrahim peygamber Sam’ın soyundan geliyordu. Tanrı’nın İbrahim’e nasıl babasının evini terk etmesini ve Kenan (Filistin) ülkesine gitmesini buyurduğunu okuduk. Tanrı, İbrahim’den Tanrı’nın peygamberlerinin ve dünyanın Kurtarıcısı’nın geleceği yeni bir ulus meydana getirmeyi planladı. Bu nedenle Tanrı İbrahim’e şöyle dedi: “Bereket kaynağı olacaksın. Yeryüzündeki bütün halklar senin aracılığın ile kutsanacak.” (Yaratılış 12:2, 3)

Böylece İbrahim, aynen Tanrı’nın vaat etmiş olduğu gibi, kocamış yaşında İshak’ın babası oldu. Tanrı’nın, adını İsrail olarak değiştirdiği Yakup ise on iki oğul babası oldu. Ve Yakup’un on iki oğlundan Tanrı’nın İbrahim’e vaat etmiş olduğu İsrail ulusu, yani yeni ulus meydana geldi.

Son üç programımızda, Yakup’un oğullarının, özellikle on birinci oğlu Yusuf’un ilgi çekici öyküsüne baktık. Yusuf’un ağabeyleri ondan nefret ettiler, ama Tanrı onu bereketledi ve onu tüm Mısır ülkesinin en üst yöneticisi yaptı. Bundan sonra Mısır ülkesinin ve Kenan diyarının üzerine büyük felakete neden olan bir kıtlık geldi. Bu kıtlığın neden olduğu sonuçlarından biri de Yakup’un ve oğullarının yiyeceklerinin tükenmesiydi. Yakup, Mısır’da buğday olduğunu duyduğu zaman, oğullarını Mısır’ gönderdi. Sonra Yusuf’un, ağabeylerine kendisini nasıl tanıttığını, onları bağışladığını ve babasını ve tüm ailesini yola çıkıp Mısır’a yerleşmeye çağırdığını gördük. Böylece, Yaratılış kitabının sonunda İsrailoğullarının artık Tanrı’nın İbrahim’e vaat ettiği Kenan ülkesinde değil, Mısır’da bulunduklarını görüyoruz. Ancak yine de, tüm bu olaylar, Tanrı’nın uzun zaman önce İbrahim’e söylediği şu sözlerin yerine gelmesi için meydana geldi:

“Şunu iyi bil ki, senin soyun yabancı bir ülkede, gurbette yaşayacak. Dört yüz yıl kölelik edip baskı görecek. Ama soyuna kölelik yaptıran ulusu cezalandıracağım. Sonra soyun oradan büyük mal varlığı ile çıkacak.”  (Yaratılış 15:13, 14)

İsrailoğullarının başına gelen tüm olayların üzerinde Tanrı’nın eli vardı. Tanrı, İbrahim’in torunları olan İsraillilere Kenan ülkesini vaat etmişken onların Mısır’a yerleşmelerine neden izin verdi? Çünkü Tanrı Mısır ülkesinde yaşayacak olan İsrailliler aracılığı ile Yüceliğini ve Gücünü açıklamak niyetindeydi. Tanrı, İsrailoğullarını müthiş gücü aracılığı ile kurtarmayı planladı, öyle ki, O’nun kralların Kralı; rablerin Rabbi, Gücü Her Şeye Yeten olduğunu herkes bilebilsin!

Dinleyici dostlar, şimdi, bugün kalan zamanımızın bir kaç dakikası içinde Mısır’dan Çıkış kitabının ilk bölümünü okuyalım. Kutsal Yazılar şöyle der:

(Mısır’dan Çıkış 1) ⁶Zamanla Yusuf, kardeşleri ve o kuşağın hepsi öldü. ⁷Ama soyları arttı; üreyip çoğaldılar, gittikçe büyüdüler, ülke onlar ile dolup taştı. ⁸Sonra Yusuf hakkında bilgisi olmayan yeni bir kral Mısır’da tahta çıktı. ⁹Halkına, ‘Bakın, İsrailliler sayıca bizden daha çok’ dedi, ¹⁰‘Gelin, onlara karşı aklımızı kullanalım, yoksa daha da çoğalırlar; bir savaş çıkarsa, düşmanlarımıza katılıp bize karşı savaşır, ülkeyi terk ederler.’

¹¹Böylece Mısırlılar İsraillilerin başına onları ağır işlere koşacak angaryacılar atadılar. İsrailliler firavun için Pitom ve Ramses adında ambarlı kentler yaptılar. ¹²Ama Mısırlılar baskı yaptıkça İsrailliler daha da çoğalarak bölgeye yayıldılar. Mısırlılar korkuya kapılarak ¹³İsraillileri amansızca çalıştırdılar.¹⁴ Her türlü tarla işi, harç ve kerpiç yapımı gibi ağır işler ile yaşamı onlara zehir ettiler. Bütün işlerinde onları amansızca kullandılar.

¹⁵Mısır kralı Şifra ve Pua adındaki İbrani ebelere şöyle dedi: “¹⁶İbrani kadınlarını doğum sandalyesinde doğurturken iyi bakın; çocuk erkek ise öldürün, kız ise dokunmayın.” ¹⁷Ama ebeler Tanrı’dan korkan kimselerdi, Mısır kralının buyruğun uymayarak erkek çocukları sağ bıraktılar. ¹⁸Bunun üzerine Mısır kralı ebeleri çağırtıp, ‘Niçin yaptınız bunu?’ diye sordu, ‘Neden erkek çocukları sağ bıraktınız?’ ¹⁹Ebeler, ‘İbrani kadınları Mısırlı kadınlara benzemiyorlar’ diye yanıtladılar, ‘Çok güçlüler. Daha ebe gelmeden doğuruyorlar.’ ²⁰Tanrı ebelere iyilik etti. Halk çoğaldıkça çoğaldı. ²¹Ebeler kendisinden korktukları için Tanrı onları ev bark sahibi yaptı. ²²Bunun üzerine firavun bütün halkına buyruk verdi: ‘Doğan her İbrani erkek çocuk Nil’e atılacak, kızlar sağ bırakılacak.’

Mısır’dan Çıkış kitabının ilk bölümü burada sona erer. Bir sonraki yayınımızda Tanrı isterse, bu olağanüstü öyküyü okumaya başlayacağız ve Tanrı’nın bir adamı nasıl çağırdığını ve onu İsrailoğullarını Mısır’ın kötü yürekli kralı Firavun’un elinden kurtarmak için nasıl hazırladığını göreceğiz. Bu adamın adını biliyor musunuz?  Evet, Musa, bu adam Tanrı’nın peygamberi Musa’dır.

Dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı sizi bereketlesin. Ve şu sözleri hatırlayın:

“Önceden ne yazıldıysa, bize öğretmek için, sabır ile ve Kutsal Yazıların verdiği cesaret ile umudumuz olsun diye yazıldı.”   (Romalılar 15:4)

Musa Tanrı ile Karşılaşıyor!

Moses Meets God!

Mısır’dan Çıkış 3, 4

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun!

Ön gördüğü kurtuluş yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuza kadar gerçek esenliğe sahip olmasını arzulayan esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizler ile beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Son dersimizde Mısır kralı firavunun İbrahim’in soyu olan İsraillileri köle yaparak ve amansızca çalıştırarak onlara nasıl zulmettiğini gördük. Ama aynı zamanda şu ifadeyi de okuduk: “Ama Mısırlılar baskı yaptıkça, İsrailliler daha da çoğalarak bölgeye yayıldılar, öyle ki Mısırlılar korkuya kapıldı.” (Mısır’dan Çıkış 1:12) Firavun en sonunda doğan her İsrailli erkek çocuğun ölmesi için ırmağa atılması konusunda ferman verdi.

Ama yine de Şeytan’dan daha güçlü olan Tanrı’nın firavunun yaptığı kötülüğü tersine çevirecek bir planı vardı. Böylece firavunun kızının ırmaktaki sepetin içinde bulduğu İsrailli bir bebeğe nasıl sahip çıktığını okuduk. Firavunun kızı, bebeğe acıdı ve ona Musa adını vererek onu evlat edindi. Böylece Musa firavunun yani, İsrail halkını yok etmeyi en çok isteyen kişinin evinde büyüdü! Bilgelik kaynağı olan Tanrı, İsraillileri kötü kralın elinden kurtarmak için Musa’yı kullanmayı planladı. Musa kırk yaşına geldiğinde, kendisini öldürmek isteyen firavunun yanından kaçtı. Musa, kırk yıl süre ile evlendiği ve kayınpederinin sürüsünü güttüğü çölde yaşadı.

Şimdi öykümüze devam edelim ve İsrail halkının Mısır’dan çıkmasına önderlik etmesi amacı ile Tanrı’nın Musa’yı firavuna gönderebilmesi için Tanrı’nın, Kendisini Musa’ya nasıl açıkladığını görelim. Tevrat’ta Mısır’dan Çıkış kitabının üçüncü bölümünü okuyoruz. Kutsal Yazılar şöyle der:

(Mısır’dan Çıkış 3) ¹Musa, kayınbabası Midyanlı Kahin Yitro’nun sürüsünü güdüyordu. Sürüyü çölün batısına sürdü ve Tanrı Dağı’na, Horev’e vardı. ²Rab’bin meleği bir çalıdan yükselen alevlerin içinde ona göründü. Musa baktı, çalı yanıyor, ama tükenmiyor. ³‘Çok garip’ diye düşündü, ‘Gidip bir bakayım çalı neden tükenmiyor?’

⁴RAB Tanrı Musa’nın yaklaştığını görünce, çalının içinden, ‘Musa, Musa!’ diye seslendi. Musa, ‘Buyur’ diye yanıtladı. ⁵Tanrı, ‘Fazla yaklaşma’ dedi, ‘Çarıklarını çıkar. Çünkü bastığın yer kutsal topraktır. ⁶Ben babanın Tanrısı, İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yakup’un Tanrısıyım.’ Musa yüzünü kapadı, çünkü Tanrı’ya bakmaya korkuyordu. ⁷RAB, ‘Halkımın Mısır’da çektiği sıkıntıyı yakından gördüm’ dedi, ‘Angaryacılar yüzünden ettikleri feryadı duydum. Acılarını biliyorum. ⁸Bu yüzden onları Mısırlıların elinden kurtarmak için geldim. O ülkeden çıkarıp geniş ve verimli topraklara, süt ve bal akana ülkeye, Kenan, Hitit, Amor, Periz, Hiv ve Yevus topraklarına götüreceğim. ⁹İsraillilerin feryadı bana erişti. Mısırlıların onlara yapmakta olduğu baskıyı görüyorum. ¹⁰Şimdi gel, halkım İsrail’i Mısır’dan çıkarmak için seni firavuna göndereyim.

¹¹Musa, ‘Ben kimim ki, firavuna gidip İsraillileri Mısır’dan çıkarayım?’ diye karşılık verdi. ¹²Tanrı, ‘Kuşkun olmasın, ben seninle olacağım’ dedi, ‘Seni benim gönderdiğimin kanıtı şu olacak: halkı Mısır’dan çıkardığın zaman bu dağda bana tapınacaksınız.’ ¹³Musa şöyle karşılık verdi: ‘İsrailliler’e gidip, ‘Beni size atalarınızın Tanrısı gönderdi’ dersem, ‘Adı nedir?’ diye sorabilirler. O zaman ne diyeyim?’ ¹⁴Tanrı, ‘Ben Ben’im’ dedi, ‘İsrailliler’e de ki, ‘Beni size, ‘Ben Ben’im’ diyen gönderdi. ¹⁵İsrailliler’ de ki, ‘Beni size atalarınızın Tanrısı, İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yakup’un Tanrısı RAB gönderdi.’ Sonsuza dek adım bu olacak. Kuşaklar boyunca böyle anılacağım.’”

Tanrı’nın, Sina Dağı’ndaki yanan çalılığın içinden Musa’ya söylediği sözler aracılığı ile,  Tanrı’nın karakteri hakkında en azından dört şey öğrenebiliriz.

1.)    Öncelikle, Tanrı’nın kutsal olduğunu öğreniriz! Musa, yanan çalının alevlerini gördüğü zaman, çok şaşırdı, ne olduğunu anlamak için yaklaştığında, Tanrı’nın ona seslendiğini işitti. Musa dehşete kapılarak titredi ve bakmaya cesaret edemedi. Musa neden korktu? Çünkü Kutsal Olan’ın, Tanrı’nın yüce huzurunda duruyordu! Tanrı, kutsal olduğunu Musa’ya söylediği şu sözler ile ilan etti: “Fazla yaklaşma. Çarıklarını çıkar, çünkü bastığın yer kutsal topraktır!”

Musa’ya alevlerin içinden görünen Tanrı, gerçekten de kutsaldır. Tanrı, Kutsallığının herkes tarafından fark edilmesini ister. Tanrı’nın huzurunda duran melekler konusunda Kutsal Yazılar şöyle der: “Kutsal, kutsal, kutsaldır! Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, var olmuş, var olan ve gelecek olan.”  (Vahiy 4:8) Melekler, Tanrı’nın kutsallığının farkındadırlar. Bugün bu programı dinlemekte olan sizler, Tanrı’nın kutsallığının farkında mısınız?

Bunun ne anlama geldiği konusunda biraz düşünelim. Daha önceki derslerimizde görmüş olduğumuz gibi, Tanrı’nın kutsallığı, Adem ve Havva’nın günah işledikten sonra Cennet Bahçesi’nden kovulmalarına neden oldu. Tanrı’nın kutsallığı O’nun Kayin’in sunusunu reddetmesine neden oldu. Nuh’un zamanındaki insanların bir tufan ile silip yok edilmelerinin nedeni de yine Tanrı’nın kutsallığıydı. Bu olayı izleyen dönemde Tanrı dünyanın dilini karıştırdı ve Kendisine karşı isyan etmeye çalışan Babil halkını yeryüzüne dağıttı. Ve İbrahim’in zamanında Tanrı’nın kutsallığı kötülükten zevk alan Sodom halkının üzerine gökten ateş yağdırmasına neden oldu.

Bugüne kadar insanların çoğunun Tanrı’nın kutsallığına saygı göstermemeleri çok üzücüdür. Bu insanlar O’nun kusursuz saflığının farkına varamadılar. Bu durum, insanlar günah işledikleri ve bu günahtan zevk aldıkları zaman ortaya çıkar. Aynı zamanda insanlar, dini bir manto gibi üzerlerinde taşıdıklarında, ama Kutsal Yazıları Tanrı’nın gerçeğini anlamak amacı ile incelemediklerinde de, Tanrı’nın kutsallığına önem vermediklerini görürüz. Pek çok insan Tanrı’nın adını içtenlikle değil, yalnızca bir alışkanlık olarak kullanır. Aslında Tanrı’nın isteği zihinlerinden çok uzak olmasına rağmen, “Bismillah” (Arapça anlamı: Tanrı’nın adı ile) ya da “İnşallah” (eğer Tanrı isterse) gibi sözleri dualarında kullanırlar, ama bunun hiç bir yararı yoktur. İnsanların Tanrı’nın kutsallığını anlamak konusundaki başarısızlıklarını, Tanrı’nın huzurunda kendi doğruluklarını kurmak istemeleri ve Tanrı’nın ön gördüğü doğruluk yolunu kabul etmeyi reddetmeleri gibi davranışları aracılığı ile gözlemleriz. Bazı kişiler uzun süre oruç tutarak, sürekli dua ederek ya da yıkanma ve temizlenme törenleri (aptes) aracılığı ile kendilerini Tanrı’nın önünde temiz kılabileceklerini düşünürler. Ama Peygamberlerin Yazılarında çok net olarak gördüğümüz gibi, bu tür dışsal eylemler kişinin iç varlığında temiz olmasını talep eden Kutsal Olan’ı, Tanrı’yı tatmin etmez. Sevgili dostlar, Tanrı kutsaldır! Musa’ya, “Çarıklarını çıkar, çünkü bastığın yer kutsal topraktır” demesinin nedeni de budur.

2.)    Sonra, Tanrı’nın yanan çalıda Musa’ya söylediğini temel alarak Tanrı’nın yalnızca Kutsal Olan değil, aynı zamanda Sadık Olan (birebir anlamı: antlaşmalarını yerine getiren) da olduğunun farkına varırız! Tanrı’nın Musa’ya ilk söylediği şeyi işittiniz mi? Şöyle dedi: “Ben babanın Tanrısı, İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yakup’un Tanrısı’yım.”  (Mısır’dan Çıkış 3:6) Bu sözler, Tanrı’ya yaklaşmak ve O’nun ile bir ilişki yaşamanın zevkine varmak isteyen herkesin yüreğini sevinç ile doldurmalıdır. Kutsal Olan Tanrı, İbrahim, İshak ve Yakup ile bir antlaşma yapmış Olan’dır. Tanrı Sadık Olan’dır: dostlarını asla terk etmez ve onlara hiç bir zaman ihanet etmez! Aradan yüzlerce yıl geçmesine rağmen Tanrı, İbrahim, İshak, Yakup ve onların soyuna verdiği vaadi unutmamıştı.

Bu konuda sizin düşünceniz nedir? Tanrı’nın sadakatini takdir ediyor musunuz? İbrahim, İshak ve Yakup ile konuşan Tanrı’yla yakın bir ilişkinin tadını çıkartıyor musunuz? Bu yaşamda ve gelecek yaşamda gerçekten mutlu olmak isteyen herkes için bu, önemli bir sorudur. Size, ‘Bir dine sahip misiniz?’ diye sormuyoruz; Sorduğumuz şu: Tanrı ile doğru bir ilişkiye sahip misiniz? Tanrı’nın ön gördüğü kurtuluş yolunun mesajına inandınız mı? Bir dini izlemek ve Tanrı’nın Kendisi ile bir ilişkiye sahip olmanın birbirlerinden farklı iki şey olduklarını anladınız mı?

Günümüzde, dünyada binlerce din mevcuttur. Örneğin, uzmanlar bize yalnızca Brezilya ülkesinde birbirlerinden farklı dört bin din ve mezhep var olduğunu söylerler! Dört bin tane din!?! Çok şaşırtıcı! Dört bin tane tanrı mı var? Ya da Tanrı’ya ulaştıran dört bin tane yol mu mevcut? Kutsal Yazılar şöyle der: “Tek Tanrı ve Tanrı ile insanlar arasında tek bir Aracı vardır. “  (1.Timoteos 2:5) O zaman neden bugün dünyada binlerce din ve bu dinlerin birbirlerinden farklı binlerce mezhebi mevcuttur? Nedeni şudur: Adem soyunun çoğu Tanrı’nın İbrahim, İshak ve Yakup ile bina etmiş olduğu gerçeğin temelini önemsememişlerdir. Adem’in soyunu günahın cezasından ve gücünden kurtarmak için dünyaya gelecek olan Aracı hakkında verdiği vaatleri bilmezler. Tanrı’nın asla değişmeyen Sözü’nden haberdar değildirler. Sadık Olan’ı tanımazlar.

3.)    Tanrı, Musa’ya, yanan çalıda göründüğü zaman, bir başka özelliğini sergiledi. Bu özeliği, merhametiydi. Tanrı yalnızca Kutsal Olan, Sadık Olan değil, ama aynı zamanda Merhametli Olan’dır. Tanrı, bu nedenle Musa’ya İsrail halkı ile ilgili şunları söyledi: “Halkımın Mısır’da çektiği sıkıntıyı yakından gördüm. Angaryacılar yüzünden ettikleri feryadı duydum. Acılarını biliyorum. Bu yüzden onları Mısırlıların elinden kurtarmak için geldim. Onları o ülkeden çıkarıp geniş ve verimli topraklara götüreceğim.” (Mısır’dan Çıkış 3:7, 8)

Tanrı neden İsrail halkını özgür kılmayı ve onları verimli bir ülkeye götürmeyi planladı? İsrailliler Tanrı’nın merhametini hak ettiler mi? Ya da diğer uluslardan daha mı iyiydiler? Hayır, değildiler! O zaman Tanrı neden onları kurtarmayı ve bu şekilde bereketlemeyi planladı? Tek neden şudur: Tanrı’nın sadakati ve merhameti. Kutsal Yazılar bu konu hakkında şöyle der: “Tanrı iniltilerini duydu. İbrahim, İshak ve Yakup ile yaptığı antlaşmayı anımsadı. İsrailliler’e baktı ve onlara ilgi (merhamet) gösterdi. “ (Mısır’dan Çıkış 2:24, 25)

Evet, Tanrı, Merhametli Olan’dır.

4.)    En son olarak, yanan çalı öyküsünde gözlemleyebileceğimiz bir konuya daha değineceğiz. Musa’nın Tanrı’ya O’nun adının ne olduğunu sorduğunu işittik. Sonsuz Tanrı’nın doğası tek bir ad ile tanımlanabilir mi? Böylesine yüce ve kutsal, sadık ve merhametli bir Tanrı; insanın gözleri ile göremeyeceği, her şeyi yaratan, her şeyi gören, her şeyi bilen ve her şeyi yapabilen bu Tanrı’nın Adı nedir? Bazı kişiler, Tanrı’nın adının sadece “Tanrı” (Allah)  olduğunu düşünürler. Doğrudur, Tanrı Tanrı’dır. Ama yine de adı Tanrı değildir.  O, Tanrı’dır. Ben de bir insanım, ama adım İnsan değildir. Hepimiz tanındığımız bir ada sahibiz. Tanrı’nın adı nedir? Tanrı, Musa’nın sorusuna ne yanıt verdi? Ayetleri tekrar okuyalım. Tanrı Musa’ya şöyle dedi:

“BEN BEN’İM. İsraillerle de ki, ‘beni size Ben Ben’im diyen gönderdi. Tanrı aynı zamanda Musa’ya şöyle dedi: ‘İsraillilere de ki, ‘Beni size atalarınızın Tanrısı, İbrahim’in Tanrısı, İshak’ın Tanrısı ve Yakup’un Tanrısı RAB gönderdi. Sonsuza dek adım bu olacak.!”  (Mısır’dan Çıkış 3:14,15) (Not: İbranice’deki YHWH & İngilizce’deki “Rab” Wolof diline, Sonsuz Olan sözleri ile çevrilir.)

Sonsuz doğasını tanımlayan Tanrı’nın adı nedir? Adını duydunuz mu? Adı: Rab’dir! (Sonsuz Olan) Kutsal Yazılarda peygamberler, yüzlerce isim ve unvan atfederler, ama bu isim, yani Rab diğer isimler arasında en çok – altı bin beş yüz kezden daha çok – kullanılanıdır. Tanrı Rab’dir, Sonsuz “BEN BEN’İM’dir; var olmuş olan, var olan ve sonsuza kadar var olacak Olan’dır. O, Sonsuz Olan’dır! Başlangıcı yoktur. Sonu yoktur. Sınırları yoktur. Eşi benzeri yoktur. O, Kendi gücü aracılığı ile var Olan’dır. Dün ve bugün nasılsa, sonsuza kadar aynı olacaktır. O, asla değişmez. O’nun adı, Rab’dir (Sonsuz Olan’dır)!

Dinleyici dostumuz, Rabbi tanıyor musunuz? O’nun kutsallığının farkında mısınız? O’nun, sadakati  (ilişkilerde; antlaşmalarını yerine getirdiği için) ile seviniyor musunuz? O’nun merhametini kabul ettiniz mi? O’nun Sözü’ne inanıyor musunuz? İbrahim, İshak ve Yakup’un Tanrısı ile yakın bir ilişkiye girdiniz mi? Yanan çalıdan Musa’ya konuşan Rabi tanıyor musunuz?

Dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı isterse, bir sonraki programımızda Musa’nın öyküsüne devam edeceğiz ve Tanrı’nın onu nasıl kötü yürekli Mısır kralı firavuna gönderdiğini göreceğiz.

Siz, Tanrı’nın Musa’ya söylediği şu sözler üzerinde düşünmeye devam ederken Tanrı sizi bereketlesin:

“BEN BEN’İM!..Ben Rab’bim..Sonsuza dek adım bu olacak!” (Mısır’dan Çıkış 3:14, 15; 6:2)

Belalar

The Plagues

Mısır’dan Çıkış 7-10

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuza kadar gerçek esenliğe sahip olmasını arzulayan esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere sizler ile tekrar beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

“Bir yumurta bir kaya ile güreşmemelidir.” Bu Wolof atasözü, bugün Kutsal Yazılarda çalışacağımız konuyu özetler. Bir yumurta ve bir kaya çarpıştıklarında ne olur? Yumurta kırılır ve kaya değişmeden, olduğu gibi kalır. Bugün, Mısır kralı firavunun Rab Tanrı’ya karşı savaşmayı denediğinde başına neler geldiğini göreceğiz. Peygamber Musa Rab Tanrı hakkında şöyle yazar: “O, Kaya’dır, işleri kusursuzdur, bütün yolları doğrudur.” (Yasa’nın Tekrarı 32:4)

Son derste Tanrı’nın Musa ve Harun’u nasıl İsrailoğullarını Mısır’daki köleliklerinden özgür kılmaları için gönderdiğini gördük. Musa ve Harun firavuna şöyle dediler: “İsrail’in Tanrısı Rab şöyle diyor, ‘Halkımı bırak, gidip çölde bana tapınsın!’ Ama buna rağmen, firavun onlara şu yanıtı verdi: “Rab kim oluyor ki, O’nun sözünü dinleyip İsrail halkını salıvereyim? Rab’bi tanımıyorum, İsrailliler’in gitmesine izin vermeyeceğim.” (Mısır’dan Çıkış 5:2) Özetleyecek olursak, Tanrı İsrail halkını özgür kılmakta kararlıydı, oysa Firavun onları köle olarak alıkoymakta ısrarlıydı. Ama yine de, “Bir yumurta bir kaya ile güreşmemelidir (kavga etmemelidir, çarpışmamalıdır)!”

Şimdi Tevrat’ın ikinci kitabı olan Mısır’dan Çıkış’ın yedinci bölümüne geri dönelim ve firavunun Tanrı ile nasıl güreşmeyi denediğini görelim. Kutsal Yazılar şöyle der:

(Mısır’dan Çıkış 7) ¹⁰Böylece Musa ile Harun firavunun yanına gittiler ve Rab’bin buyurduğu gibi yaptılar. Harun değneğini firavun ve görevlilerinin önüne attı. Değnek yılan oluverdi. ¹¹Bunun üzerine firavun kendi bilgelerini, büyücülerini çağırdı. Mısırlı büyücüler de büyüleri ile aynı şeyi yaptılar. ¹²Her biri değneğini attı, değnekler yılan oldu. Ancak Harun’un değneği, onların değneklerini yuttu.

Firavun ve Tanrı arasındaki “Güreş maçının” nasıl başladığına dikkat edin. (Not: Güreş, Senegal’in geleneksel sporudur.) Bir yanda firavunu bilgeleri ve büyücüleri (Wolof dilindeki birebir çevirisi: dervişler, ruhsal rehberler) ile, diğer yanda ise Musa’yı ve Harun’u görüyoruz. Harun’un değneği mucizevi bir şekilde bir yılana dönüştüğü zaman, firavun’un büyücüleri (dervişler) mucizeyi kendi sihirleri ile taklit etiler. “Her biri kendi değneğini atı ve değnek bir yılana dönüştü. Ama Harun’un değneği onların değneklerini yuttu.”

Tüm bu olup bitenler hakkında ne söyleyebiliriz? Musa ve Harun’un yaptıkları mucizelerin Tanrı’dan geldiklerini biliyoruz. Ama her şeye rağmen firavunun dervişleri de mucize yaptılar. Bu dervişler güçlerini nereden aldılar? Tanrı’dan mı? Hayır! Tanrı, Kendisine karşı savaşmaz. O zaman bu büyücülerin güçleri nereden geldi. Firavun’un dervişleri Şeytan’dan gelen hilekarlık sanatına ve Şeytan’ın gücüne güvendiler.

Kutsal Yazılar bize Şeytan’ın çok hilekar olduğunu ve insanları aldatmaktan zevk aldığını gösterirler; Şeytan aynı zamanda çok güçlüdür ve mucizeler yapabilir. Ama yine de, Tanrı’nın Şeytan’dan daha güçlü olduğu kesindir. Böylece Harun’un değneği firavunun dervişlerinin değneklerini yuttu. Ama her şeye rağmen, tüm bu olup bitenler firavunun tövbe etmesini ve Tanrı Sözü’nü dinlemesini sağlamadı.

Kutsal Yazıların ne dediğine kulak verelim:

(Mısır’dan Çıkış 7) ¹⁴RAB Musa’ya, ‘Firavun inat ediyor, halkı salıvermeyi reddediyor’ dedi. ¹⁵‘Sabah git, firavun Nil’e inerken onu karşılamak için ırmak kıyısında bekle. Yılana dönüşen değneği eline al ¹⁶ve ona de ki, ‘Halkımı salıver, çölde bana tapsınlar, demem için İbraniler’in Tanrısı Rab beni sana gönderdi. Ama sen şu ana kadar kulak asmadın.¹⁷ Benim Rab olduğumu şundan anla, diyor Rab. İşte elimdeki değneği ırmağın sularına vuracağım, sular kana dönecek. ¹⁸Irmaktaki balıklar ölecek, ırmak leş gibi kokacak. Mısırlılar artık ırmağın suyunu içemeyecekler.’ ¹⁹Sonra Rab Musa’ya şöyle buyurdu: ‘Harun’a de ki, ‘Değneğini al ve elini Mısır’ın suları üzerine – ırmakları, kanalları, havuzları, bütün su birikintileri üzerine – uzat, hepsi kana dönsün. Bütün Mısır’da tahta ve taş kaplardaki sular bile kana dönecek.’ ²⁰Musa ile Harun Rab’bin buyurduğu gibi yaptılar. Harun firavun ile görevlilerinin gözü önünde değneğini kaldırıp ırmağın sularına vurdu. Bütün sular kana dönüştü. ²¹Irmaktaki balıklar öldü, ırmak kokmaya başladı. Mısırlılar ırmağın suyunu içemez oldular. Mısır’ın her yerinde kan vardı. ²²Mısırlı büyücüler de kendi büyüleri ile aynı şeyi yaptılar. Rab’bin söylediği gibi firavun inat etti, ve Musa ile Harun’u dinlemedi. ²³Olanlara aldırmadan sarayına döndü. ²⁴Mısırlılar içecek su bulmak için ırmak kıyısını kazmaya koyuldular. Çünkü ırmağın suyunu içemiyorlardı.

²⁵RAB’bin ırmağı vurmasının üzerinden yedi gün geçti. ^8:1RAB Musa’ya şöyle dedi: ‘Firavunun yanına git ve ona de ki, ²‘Rab şöyle diyor: Halkımı salıver, bana tapsınlar. Eğer halkımı salıvermeyi reddedersen, bütün ülkeni kurbağalar ile cezalandıracağım.³ Irmak kurbağalar ile dolup taşacak, Kurbağalar çıkıp saraya, yatak odana, yatağına, görevlilerinin ve halkının evlerine, fırınlarına, hamur teknelerine girecekler.

Ama firavun yine de, Musa’nın uyarılarını dinlemedi. (Yaratılış 8) Sonra Rab Musa’ya şöyle dedi: ⁵‘Harun’a de ki, ‘Elindeki değneği, ırmakların, kanalların, havuzların üzerine uzatıp kurbağaları çıkart; Mısır’ı kurbağalar kaplasın.’ ⁶Böylece Harun elini Mısır’ın suları üzerine uzattı; kurbağalar çıkıp Mısır’ı kapladı. ⁷Ancak büyücüler de kendi büyüleri ile aynı şeyi yaptılar ve ülkeye kurbağaları saldılar. ⁸Firavun Musa ile Harun’u çağırtıp, ‘Rab’be dua edin, benim ve halkımın üzerinden kurbağaları uzaklaştırsın’ dedi, ‘O zaman halkınızı Rab’be kurban kessinler diye salıvereceğim.’ ⁹Musa, ‘Sen karar ver’ diye karşılık verdi, ‘Bunu sana bırakıyorum. Kurbağalar senden ve evlerinden uzak dursun, yalnız ırmakta kalsınlar diye senin, görevlilerinin ve halkın için ne zaman dua edeyim?’¹⁰Firavun, ‘Yarın’ dedi. Musa, ‘Peki, dediğin gibi olsun’ diye karşılık verdi, ‘Böylece bileceksin ki, Tanrımız RAB gibisi yoktur. ¹¹Kurbağalar senden, evlerinden, görevlilerinden, halkından uzaklaşacak, yalnız ırmakta kalacaklar. ¹²Musa ile Harun firavunun yanından ayrıldılar. Musa, Rab’bin firavunun başına getirdiği kurbağa belası için Rab’be feryat etti. ¹³Rab Musa’nın isteğini yerine getirdi. Kurbağalar evlerde, avlularda, tarlalarda öldüler. ¹⁴Kurbağaları yığın yığın topladılar. Ülke kokudan geçilmez oldu. ¹⁵Ancak firavun ülkesinin rahatladığını görünce, RAB’bin söylediği gibi inatçılık etti. Ve Musa ile Harun’u dinlemedi.

¹⁶Rab Musa’ya şöyle dedi: ‘Harun’a de ki, ‘Değneğini uzatıp yere vur, yerdeki toz sivrisineğe dönüşsün, bütün Mısır’ı kaplasın. ¹⁷Öyle yaptılar. Harun elindeki değneği uzatıp yere vurunca, insanlar ile hayvanların üzerine sivrisinekler üşüştü. Mısır’da yerin bütün tozu sivrisineğe dönüştü. ¹⁸Büyücüler de kendi büyüleri ile tozu sivrisineğe dönüştürmek istedilerse de başaramadılar. İnsanların ve hayvanların üzerlerini sivrisinek kapladı. ¹⁹Büyücüler firavuna, ‘Bu işte Tanrı’nın parmağı var’ dediler. Ne var ki, Rab’bin söylediği gibi, firavun inat etti. Musa ile Harun’u dinlemedi.

Firavunun dervişlerine ve büyücülerine ne olduğunu gördünüz mü? Daha önce Şeytan’dan aldıkları belirli bir güce sahip olduklarını görmüştük. Yaptıkları büyü ile Tanrı’nın gücünü taklit etmeyi ve küçük bir miktar suyu kana dönüştürmeyi ve bir kaç kurbağayı ortaya çıkarmayı becermişlerdi (sanki Mısırlıların sularında daha fazla kana ya da yataklarında daha fazla kurbağaya ihtiyaçları varmış gibi!) ancak yine de, güçleri sınırlıydı. Firavunun dervişleri Gücü Her Şeye Yeten Tanrı’nın Mısır ülkesi üzerine getirdiği belaları uzaklaştıracak güce asla sahip değillerdi. Harun, değneği ile yere vurduktan sonra, erin tozu sivrisineğe dönüştü, büyücüler de kendi büyüleri ile tozu sivrisineğe dönüştürmek istediler, ama başaramadılar. Bu nedenle, firavuna, ‘Bu işte Tanrı’nın parmağı var’ dediler.

Büyücülerin gücünün sınırlı olduğu çok açıktı. Şeytan’ın güce sahip olduğu ve insana belirli güçler verebildiği doğrudur, ama bu güçler Tanrı tarafından belirlenmiş olan sınırların dışına asla taşamazlar! Yalnızca Tanrı Gücü Her Şeye Yeten’dir. Her şeyi yapabilen yalnızca O’dur. Sınır tanımayan tek Kişi yalnızca O’dur. Firavunun dervişleri Tanrı’nın sınırsız gücü ile ilgili bir şeyler öğrenmeye başlıyorlardı, ama Firavun Tanrı’ya boyun eğmeyi hala reddediyordu. Firavun yüreğini katılaştırmaya devam etti ve İsrail’in Tanrısı ile güreşebileceğini ve kazanabileceğini düşündü!

Böylece, Kutsal Yazılar bize, Tanrı’nın nasıl Musa ve Harun’un elleri aracılığı ile firavunun ve Mısır ülkesinin üzerine yedi bela daha gönderdiğini anlatırlar. Ne yazık ki, bu belaların her birini teker teker okuyacak zamanımız yok. Yalnızca neler olduklarını söyleyebiliriz.

Dördüncü bela, at sinekleriydi. At sinekleri ülkeyi doldurdular, insanların evleri at sinekleri ile dolup taştı, ve çok büyük bir yıkıma neden oldular. Beşinci bela, hayvanların üzerine korkunç bir hastalık gelmesiydi. Mısırlıların hayvanları büyük çapta öldüler. Ama tüm bunlara rağmen, İsrailoğulları’nın hayvanlarından hiç biri ölmedi. Ama firavun yine de inat etti ve İsrail halkının gitmesine izin vermeyi reddetti. Sonra, ülkenin her yanındaki insanların, hayvanların bedenlerinde irinli çıbanlar çıktı. Kutsal Yazılar bu konuda şöyle yazar: “Büyücüler çıbanlardan ötürü Musa’nın karşısında duramaz oldular. Çünkü bütün Mısırlılar’da olduğu gibi onlarda da çıbanlar çıkmıştı.” (Mısır’dan Çıkış 9:11) Yedinci belada, Mısır’ın her yerine, insanların, hayvanların, tarlaların, kırdaki bütün bitkilerin üzerine daha önce Mısır’da hiç görülmemiş bir şekilde dolu yağdı. Tüm tarlalar mahvoldu. Bu bela sona erdikten sonra, ülke, doludan arta kalan her şeyi yiyen çekirgeler ile doldu. Bu, sekizinci belaydı.

Dokuzuncu bela, meydana gelmeden önce, Tanrı Musa’ya şöyle dedi: “Elini göğe doğru uzat, öyle ki, Mısır’ı hissedilebilir bir karanlık kaplasın.” (Mısır’dan Çıkış 10:21) Böylece üç gün boyunca hiç kimse hiç bir şey göremedi. Ancak, İsrailoğullarının yaşadıkları bölgede ışık vardı. Belalardan hiç biri onların üzerine gelmemişti. Kutsal Yazılar şöyle der: “Firavun Musa’ya şöyle dedi: ‘Git başımdan. Sakın bir daha karşıma çıkma.Yüzümü gördüğün gün öleceksin.” (Mısır’dan Çıkış 10:28)

Tanrı’nın firavunun ve Mısırlılar’ın üzerine gönderdiği bir bela daha vardır, ama zamanımız bitmek üzere olduğu için bu bela hakkında bilgi edinmek için bir sonraki dersimizi bekleyeceğiz.

Bugünkü dersimizi nasıl özetleyebiliriz? Belki şu şekilde: Firavun Rab Tanrı ile kavga etmeyi denedi. Firavun ve büyücüleri Her Şeye Gücü Yeten’i yenebildiler mi? O’nun gücünün üstünde güç sergileyebildiler mi? Hiç kimse Tanrı ile savaşamaz ve O’nu yenemez! Bir yumurta bir kaya ile çarpışamaz ve kayayı yenemez!

Bugün okuduklarımız aracılığı ile Tanrı bize ne söylemek istiyor? Kutsal Yazılar şöyle der: “Bu olaylar başkalarına ders olsun diye onların başına geldi ve bizleri uyarmak için yazıya geçirildi.”  (1.Korintliler 10:11) Tanrı bizi uyarmak istiyor. Tanrı kendimize bakmamızı ve O’nun öğütlerine kulak vermemizi istiyor.

Bugün bizi dinlemekte olan sizler, Tanrı’nın Sözü’nü önemsiyor musunuz? O’na itaat ediyor musunuz? Yoksa siz de firavun gibi, Tanrı ile savaşıyor musunuz? Bu soruları yüreğinizin yanıtlamasına izin verin. Tanrı’nın Sözü’ne boyun eğdiniz mi? Bu, atalarınızın dinine ya da geleneklerine boyun eğip eğmediğiniz anlamına gelmiyor – ama Rab Tanrı’nın Sözü’nü alçakgönüllülükle kabul etiniz mi? Yoksa Tanrı ile savaşmaya mı çalışıyorsunuz?

“Bir yumurta bir kaya ile güreşmemelidir!” İnsan, kırılgan bir yumurtaya benzer ve Tanrı Sözü, sağlam bir kaya gibidir. Kutsal Yazılar şöyle der: “İnsan soyu ota benzer, bütün yüceliği kır çiçeği gibidir. Ot kurur, çiçek solar, ama Tanrı Sözü sonsuza dek kalır!” (1.Petrus 1:24, 25) Sonsuz Tanrı’nın Sözü, sağlam bir kayadır ve yaşamını bu Kaya üzerine kuran herkes yaşamını sağlam bir temel üzerinde bina etmiştir. Ama yine de, eğer yaşamınızı bu kaya üzerine bina etmeyi reddederseniz, Tanrı sözü’nün Kayası bir gün üzerinize düşer ve sizi ezer. Bir yumurta bir kaya ile çarpışamaz ve onu yenemez. İnsan da Tanrı’nın sonsuz Sözü ile çarpışamaz ve böyle yaptığı takdirde cezadan kaçamaz.

Bugün programımıza burada son veriyoruz. Dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı isterse, bir sonraki dersimizde, Tanrı’nın, firavunun İsrailoğullarının Mısır’ı terk etmelerine izin vermesi için ne yaptığını göreceğiz.

Sizler, peygamber Musa’nın Tevrat’ta yazdığı şu sözler üzerinde düşünürken, Tanrı sizi berketlesin:

“O, Kaya’dır, işleri kusursuzdur, bütün yolları doğrudur. O haksızlık etmeyen güvenilir Tanrı’dır.”  (Yasa’nın Tekrarı 32:4)

Denizin Ortasında Açılan Bir Yol

A Path Through the Sea

Mısır’dan Çıkış 13-15

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile birlikte sonsuza kadar gerçek esenliğe sahip olmasını arzulayan esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizlerle beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Son dersimizde Tanrı’nın İsrail halkını Mısırlılar’ın tüm ilk doğanlarını öldürerek, kölelikten nasıl kurtardığını gördük. Ama yine de, Tanrı, İsrailliler’in ilk doğanlarını ölümden kurtardı, çünkü onlar kuzunun kanını evlerinin kapılarına sürdüler. Zira Tanrı’nın Kendisi şöyle demişti: “Bulunduğunuz evlerin kapılarının üzerindeki kan sizin için bir belirti olacak. Kanı görünce üzerinizden geçeceğim.” (Mısır’dan Çıkış 12:13)

Böylece o gece, İsrail’in tüm oymakları Mısır’dan çıktılar. O Fısıh gecesi, İsrail halkı için büyük bir sevinç gecesi oldu. Bu konu üzerinde düşünün! Mısır halkı İsrailliler’e yüzlerce yıl adaletsizce davranmış ve onları yaşamlarından bezdirecek noktaya getirinceye dek eziyet etmişti. Ama şimdi..şimdi özgürdüler! O Fısıh gecesinde, Rab Tanrı onları kurtardı! Kölelik zincirleri kırıldı! Ve şimdi Tanrı onlara çölde rehberlik etmek ve bildiğiniz gibi, Tanrı’nın çok uzun zaman önce İbrahim, İshak ve Yakup’un soyuna vermek için ant içmiş olduğu Kenan diyarına geri götürmek için vaatte bulundu. Kenan, Yakup ve oğullarının Yusuf ile birlikte yaşamak için Mısır’a gitmeden önce oturdukları ülkeydi. Bu ülke bugün Filistin ya da İsrail olarak adlandırılır.

Bugün, Tanrı’nın İsrailliler’i firavunun ordularından nasıl kurtardığı hakkındaki şaşırtıcı öyküyü okuyacağız. Okuyacağımız kısım, Mısır’dan Çıkış kitabının on dördüncü bölümüdür. Peygamber Musa’nın Tevrat’ta yazdığı öyküye kulak verelim:

(Mısır’dan Çıkış 12) ³⁷İsrailliler kadın ve çocukların dışında altı yüz bin kadar erkek ile yaya olarak Ramses’ten Sukkot’a doğru yola çıktılar. ³⁸Daha pek çok kişi de onlar ile birlikte gitti. Yanlarında çok sayıda davar ve sığır vardı. ^13:19Musa, Yusuf’un kemiklerini yanına almıştı, çünkü Yusuf İsrail’in oğullarına ‘Tanrı kesinlikle size yardım edecek, kemiklerimi buradan götüreceksiniz’ diye sıkı sıkı ant içirmişti…²¹Gece gündüz ilerlemeleri için Rab gündüzün bir bulut sütunu içinde, yol göstererek, geceleyin bir ateş sütunu içinde ışık vererek onlara öncülük ediyordu. ²²Gündüz bulut sütunu, gece ateş sütunu halkın önünden eksik olmadı.

(Mısır’dan Çıkış 14) ¹RAB, Musa’ya, ²‘İsrailliler’e söyle, dönsünler’ dedi, ‘(Kızıl) deniz kıyısında konaklasınlar. ³Firavun şöyle düşünecek: ‘İsrailliler ülkede şaşkın şaşkın dolaşıyorlardır, çöl onları kuşatmıştır. ⁴Firavunu inatçı yapacağım. Onların peşine düşecek. Böylece firavun ile ordusunu yenerek yücelik kazanacağım. Mısırlılar bilecek ki, ben Rab’bim! ‘ İsrailliler söyleneni yaptılar.

⁵Halkın kaçtığı Mısır firavununa bildirilince, firavun ile görevlileri onlara ilişkin düşüncelerini değiştirdiler. ‘Biz ne yaptık?’ dediler, ‘İsrailliler’i salıvermek ile kölelerimizi kaybetmiş olduk!’ ⁶Firavun savaş arabasını hazırlattı. Ordusunu yanına aldı. Seçme altı yüz savaş arabasının yanı sıra Mısır’ın bütün savaş arabalarını sorumlu sürücüleri ile birlikte yanına aldı.

⁹Mısırlılar firavunun bütün atlıları, savaş arabaları, atlıları, askerleri ile onların ardına düştüler ve (Kızıl)deniz kıyısında konaklarken onlara yetiştiler. ¹⁰Firavun yaklaşırken İsrailliler Mısırlıların arkalarından geldiklerini görünce dehşete kapılarak RAB’be feryat ettiler. ¹¹Musa’ya, ‘Mısır’da mezar mı yoktu da bizi çöle ölmeye mi getirdin?’ dediler. ‘Bak, Mısır’dan çıkarmakla bize ne yaptın?’ ¹²Mısır’dayken sana, ‘Bırak bizi Mısırlılara kulluk edelim’ demedik mi? Çölde ölmektense Mısırlılara kulluk etsek bizim için daha iyi olurdu!’

İsrail halkı ne diyordu? Tanrı’ya neden güvenmiyorlardı? Onları kölelik boyunduruğundan kurtarmış olan Tanrı, şimdi tekrar firavunun ordularından kurtulmalarını sağlayamaz mıydı? Elbette, onları tekrar kurtarabilirdi! Ancak İsrailliler bunu hiç düşünmediler, çünkü büyük bir dehşete kapılmışlardı. Önlerinde deniz vardı. Sağ ve sol yanlarında ise dağlar bulunuyorlardı. Firavunun orduları onları tekrar ele geçirmek hatta öldürmek için yaklaşmaktaydılar! Ne yapmaları gerekiyordu? Ne yapabilirlerdi? Şimdi Musa’nın sözlerini dinleyelim ve Tanrı’nın ne yaptığını görelim.

(Mısır’dan Çıkış 14) ¹³Musa, ‘Korkmayın’ dedi, ‘Yerinizde durup bekleyin. Rab bugün sizi nasıl kurtaracak görün. Bugün gördüğünüz Mısırlıları bir daha hiç görmeyeceksiniz.. ¹⁴Rab sizin için savaşacak, siz sakin olun yeter.’ 15RAB Musa’ya, ‘Niçin bana feryat ediyorsun?!’ dedi, ‘İsraillilere söyle, ilerlesinler. ¹⁶Sen değneğini kaldır, elini denizin üzerine uzat. Sular yarılacak ve İsrailliler kuru toprak üzerinde yürüyerek denizi geçecekler. ¹⁷Ben Mısırlıları inatçı yapacağım ki, artlarına düşsünler. Firavunu, bütün ordusunu, savaş arabalarını, atlılarını yenerek yücelik kazanacağım. ¹⁸Firavun, savaş arabaları ve atlılarından ötürü yücelik kazandığım zaman, Mısırlılar bilecek ki, ben Rab’bim . ^19-201İsrail ordusunun önünde yürüyen Tanrı’nın meleği yerini değiştirip arkaya geçti. Önlerindeki bulut sütunu da yerini değiştirip arkaya geçti. Önlerindeki bulut sütunu da yerini değiştirip arkalarına, Mısır ve İsrail ordularının arasına geldi. Gece boyunca bulut bir yanı karartıyor, öbür yanı aydınlatıyordu. Bu yüzden, bütün gece iki taraf birbirine yaklaşmadı.

²¹Musa elini denizin üzerine uzattı. Rab bütün gece güçlü doğu rüzgarı ile suları geri itti, suları karaya çevirdi. Sular ikiye bölündü. ²²İsrailliler kuru toprak üzerinde yürüyerek denizi geçtiler. Sular sağlarında, sollarında onlara duvar oluşturdu. ²³Mısırlılar artlarından geliyordu. Firavunun bütün atları, savaş arabaları, atlıları denizde onları izliyordu. ²⁴Sabah nöbetinde Rab ateş ve bulut sütunundan Mısır ordusuna baktı ve onları şaşkına çevirdi. ²⁵Arabalarının tekerleklerini çıkardı, öyle ki, arabalarını zorlukla sürdüler. Mısırlılar, ‘İsraillilerden kaçalım’ dediler, ‘Çünkü Rab onlar için bizimle savaşıyor!’ ²⁶Rab, Musa’ya, ‘ Elini denizin üzerine uzat!’ dedi, ‘sular, Mısırlıların, savaş arabalarının, atlılarının üzerine dönsün.’ ²⁷Musa elini denizin üzerine uzattı. Sabaha karşı deniz olağan haline döndü. Mısırlılar sulardan kaçarken, RAB onları denizin ortasında silkip attı. ²⁸Geri dönen sular, savaş arabalarını, atlıları, İsraillilerin peşinden denize dalan firavunun bütün ordusunu yuttu. Onlardan bir kişi bile sağ kalmadı. ²⁹Ama İsrailliler denizi kuru toprakta yürüyerek geçmişlerdi. Sular sağlarında, sollarında onlara duvar oluşturmuştu. ³⁰RAB, o gün İsraillileri Mısırlıların ellerinden kurtardı. İsrailliler deniz kıyısında Mısırlıların ölülerini gördüler. ³¹ Rab’bin Mısırlılara gösterdiği büyük gücü gören İsrail halkı Rab’den korkup O’na ve kulu Musa’ya güvendi.

Sonra Musa ve İsrailliler Rab’be şu şarkıyı söylediler: “Ezgiler sunacağım Rab’be, çünkü yüceldikçe yüceldi. Atları da atlıları da denize döktü. Rab gücüm ve ezgimdir, O kurtardı beni. O’dur Tanrım. Övgüler sunacağım O’na. O’dur babamın Tanrısı, yücelteceğim O’nu.” (Mısır’dan Çıkış 15:1,2) böylece şarkı söylemeye  ve Tanrı’ya kendileri için başardığı büyük kurtuluş için teşekkür etmeye başladılar. Harun ve Musa’nın kız kardeşi Miryam, eline bir tef aldı ve onu izleyen bütün kadınlar tef çalarak şarkı söylediler ve dans ettiler. Miryam, onlara şu ezgiyi söyledi: ‘Ezgiler sunun Rab’be, çünkü yüceldikçe yüceldi! Atları, atlıları denize döktü.’  (Mısır’dan Çıkış 15:21)

Dostlar, Tanrı’nın İsrail halkı için nasıl denizi açarak geçecekleri bir yol yaptığı hakkındaki gerçek ve harika öykü işte budur. O zaman şimdi bugünkü dersimizden nasıl bir sonuç çıkartabiliriz? Belki şu basit soruyu sorarak bir sonuç elde edebiliriz. İsraillileri firavunun ordularından Kim kurtarabilirdi? İsrailliler kendilerini kurtarabilirler miydi? Önlerinde bir deniz bulunduğunu gördük. Sağlarında ve sollarında ise dağlar vardı. Ve firavunun orduları arkalarındaydı. İsrail halkı bu durumda kendisini kurtarabilir miydi? Denizin kurumasını ya da dağların düzleşmesini sağlayabilirler miydi? Ya da belki firavunun ordularına karşı savaşabilirler miydi? Hayır, hiç birini yapamazlardı! O zaman onları kim kurtarabilirdi? Yalnızca Tanrı! Yalnızca Rab Tanrı onları kurtarabilirdi. Ve Tanrı onları kurtardı. Denizin karşı tarafına vardıktan sonra, şarkı söylemelerinin nedeni buydu: “Rab gücüm ve ezgimdir; O kurtardı beni.”

Tanrı’nın Kendisi, onların kurtuluşu oldu. İsraillilerin firavunun ordularından kendilerini kurtarabilmeleri için yapabilecekleri hiç bir şey yoktu – yapabilecekleri tek şey, Tanrı’nın onlar için denizin ortasında açtığı yoldan geçmek ve sonra kendilerini mutlak bir ölümden kurtardığı için O’na teşekkür etmek ve tapınmaktı!

Sevgili dostlar, Tanrı herkesin, Ademoğulları ve İsrailoğullarının birbirlerinin aynı olduklarını bilmesini ister. Aynı onlar gibi bizlerin de Tanrı bizi kurtarmadığı takdirde, üzerimize gelecek olan felaketten kurtulma konusunda hiç bir umudumuz yoktur. Belki önümüzde deniz olmayabilir, ama ölüm ve cehennem bizi beklemektedir. Belki her iki yanımızda dağlar olmayabilir, ama Tanrı’nın kutsallığı bizi kuşatır ve yargılar. Firavun ve orduları arkamızda değildir, ama Şeytan ve günah üzerimizdedir ve bizi sonsuza kadar mahvetmek ile tehdit etmektedirler.

Ademoğullarını Tanrı’nın adil yargısından kim kurtarabilir? Günahkarı tükenmeyen ateşten kim kurtarabilir? İnsanı Şeytan’ın gücünden kim kurtarabilir? Tüm bu tehditlerden bizi kim kurtarabilir? Kim bizi günah denizinin karşı yakasına geçirebilir ve Cennet olarak adlandırılan kutsal yere götürebilir? Yalnızca Tanrı! Yalnızca Tanrı bizi kurtarabilir! İnsan için kendisini ya da bir başka insanı kurtarması imkansızdır. Kutsal Yazılar bu konuda şu bilgiyi ilan ederler: “İman yolu ile lütuf ile kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir.” (Efesliler 2:8, 9)

Merhameti bol olan Tanrı, tüm Ademoğullarını, Şeytan’ın, günahın ve cehennemin gücünden kurtarmak için bir kurtuluş yolu açmıştır. Günahları içinde ölecek olan tüm insanları bekleyen yargının şiddetli gazap ateşinin yargısından kurtarmak ister, ama O’nun bizim için açmış olduğu kurtuluş yolundan geçmemiz gerekir! Şeytan’ın gücünden, günahın korkunç sonuçlarından, cehennem cezasından kaçabilmeniz amacı ile Tanrı’nın sizin için açmış olduğu kurtuluş yolunu biliyor musunuz? O’nun kutsal huzurunda sonsuza kadar bereketlenebilmeniz için Tanrı’nın ön gördüğü doğruluk yolunda mısınız?

Tanrı’nın Ademoğuları için açmış olduğu kurtuluş yolu, insanın yapabileceği iyi işleri ya da bir dinin taleplerini asla temel almaz. Tanrı, şöyle der: “Kimsenin övünmemesi için iyi işler aracılığı ile değildir.” Tanrı’nın bizler için ön gördüğü kurtuluş yolu nedir? Günahlarımız için ölmek ve sonra tekrar dirilmek üzere - -O’na iman eden herkesi özgür kılmak için – günahın gücü ve ölüm korkusu nedeni ile kölelerden farksız olan bizlerin günahları uğruna ölmek ve tekrar dirilmek üzere göklerden gelen Kurtarıcının yoludur. Kutsal Yazılar, bu güçlü Kurtarıcıdan şu sözler ile bahsederler: “Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur, çünkü bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiç bir ad yoktur.”  (Elçilerin İşleri 4:12)

Evet, Tanrı günahın cezasından kaçabilmeniz ve Tanrı’nın güvenilir ve kutsal huzuru olan diğer tarafa geçebilmeniz için Tanrı “günah denizinin” içinde sizin için bir yol açmıştır. Kurtarıcı bu yol hakkında şunları söylemiştir:

“İsa, ‘Yol, gerçek ve yaşam Ben’im’ dedi. ‘Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.’…Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip, beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.”  (Yuhanna 14:6; 5:24)

Sevgili dost, “Ölümden yaşama geçtin mi?’

Dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı isterse bir sonraki programımızda, Tanrı’nın İsraillileri çölde nasıl beslediğini göreceğiz.. Musa’nın İsraillilere söylediği şu söz üzerinde düşünürken, Tanrı sizi bereketlesin.

“Korkmayın! Yerinizde durup bekleyin. Rab bugün sizi nasıl kurtaracak görün!” (Mısır’dan Çıkış 14:13)