Yeniden Doğmanız Gerekir!

You Must Be Born Again!

Yuhanna 3

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun!

Ön gördüğü doğruluk yolunu herksin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuza kadar esenliğe sahip olmasını arzu eden esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizler ile beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Kutsal Müjde’deki (İncil) çalışmamızda, İsa Mesih’in doğumunun, karakterinin ve işlerinin eşsiz olduklarını gördük. Ve son programımızda, İsa’nın öğretişlerinin de eşsiz olduklarının farkına vardık. Hiç kimse hiç bir zaman O’nunkiler gibi net ve derin anlamlı sözler ile konuşmadı. O’nun söylediklerini işitenler şaşakaldılar, çünkü İsa onlara kendi kahinlerinin (Tanrı adamı sayılan bir tür dervişler) ve yasa öğretmenlerinin (imamlar) sahip olmadıkları bir yetki kullanarak öğretti. İsa’nın ağzından çıkan bir kaç sözcük onların din önderlerinin ağızlarından çıkan bir çok sözden daha değerliydi. İşte bu yüzden Yahudi önderlerden çoğu İsa’dan hoşnut değillerdi. İsa yalnızca onların gelenekleri ile çelişen şeyler öğretmekle kalmıyor, aynı zamanda onların iki yüzlülüklerini herkesin gözü önünde açığa da vuruyordu.

Son dersimizde, İsa’nın bir dağa çıkarak öğrencileri ile birlikte oturduğunda, onlara öğrettiği vaazı dinledik. O’nun bu vaazı dört sözcük ile özetlenebilir. Bu dört sözcük şunlardır: İki yüzlüler gibi olmayın!” İki yüzlülük Tanrı’nın gözünde iğrençtir ve insanı yıkıma uğratır. İsa bu nedenle kalabalığa şöyle dedi: “İki yüzlüler gibi olmayın!” İki yüzlü olmanın ne anlama geldiğini bilirsiniz. Eğer biri yüreğindeki ile çelişen bir karakter özelliğine sahip olmadığı halde bu özelliğe sahipmiş gibi davranırsa, iki yüzlü biridir. İsa, iki yüzlü birinin dıştan güzel görünen, ama içi her türlü pislik ile dolu badanalı bir mezara benzediğini söyledi. (Matta 23:27)

Tanrı’yı hiç kimse aldatamaz! Tanrı Sözü şöyle der: “Kendisine hesap vereceğimiz Tanrı’nın gözü önünde her şey çıplak ve açıktır.”  (İbraniler 4:13) İnsan yüreğini çok iyi bilen İsa, din önderlerindeki, Ferisilerdeki ve yasa öğretmenlerindeki iki yüzlülüğü gördü. Dıştan bakıldıklarında dua etmek, oruç tutmak ve sadaka vermek gibi konularda gayetliydiler, ama yüreklerinde, Tanrı’yı ve Tanrı’nın Sözü’nü gerçekten sevmiyorlardı. Ve bunun sonucu olarak da yaptıkları tüm “doğru” işler ve uyguladıkları törenler değersiz ve boştu. Bu nedenle, İsa öğrencileri ile konuşarak onlara şunları öğretti:

“Dua ettiğiniz zaman iki yüzlüler gibi olmayın. Onlar, herkes kendilerini görsün diye havralarda ve caddelerin köşe başlarında dikilip dua etmekten zevk alırlar. Size doğrusunu söyleyeyim, onlar ödüllerini almışlardır.” (Matta 6:5) “İhtiyacı olana sadaka verirken bunu borazan çaldırarak ilan etmeyin. İki yüzlüler, insanların övgüsünü kazanmak için havralarda ve sokaklarda böyle yaparlar. Size doğrusunu söyleyeyim, onlar ödüllerini almışlardır.”  (Matta 6:2) “Oruç tuttuğunuz zaman, iki yüzlüler gibi surat asmayın. Onlar oruç tuttuklarını insanlara belli etmek için kendilerine perişan bir görünüm verirler. Size doğrusunu söyleyeyim, onlar ödüllerini almışlardır.” (Matta 6:16)

“İki yüzlüler gibi olmayın. Size şunu söyleyeyim: Doğruluğunuz din bilginleri ile Ferisiler’inkini aşmadıkça, Göklerin Egemenliği’ne asla giremezsiniz.”  (Matta 6:5; 5:20) “ruhta yoksul olanlara ne mutlu, çünkü Göklerin Egemenliği onlarındır. Doğruluğa acıkıp susayanlara ne mutlu, çünkü onlar doyurulacaklar. Yüreği temiz olanlara ne mutlu, çünkü onlar Tanrı’yı görecekler. Bu nedenle göksel Babanız yetkin olduğu gibi siz de yetkin olun!” (Matta 5:3,6,8,48) “Dar kapıdan girin. Çünkü yıkıma götüren kapı geniş ve yol enlidir. Bu kapıdan girenler çoktur. Oysa, yaşama götüren kapı dar, yol da çetindir. Bu yolu bulanlar azdır.” (Matta7:13, 14)

Burada Rab İsa’nın insanları, sonsuz yaşama götüren dar yolu seçmeleri için yönlendirdiğini görüyoruz. İsa’nın, kurtuluş yolu ile ilgili olarak ne söylediğini kavradınız mı? Bu gerçeği kavramanız çok önemli. Eğer bir kişi bir gün Tanrı’yı görecekse, ve bu kişi (kadın ya da erkek) bir gün Tanrı’nın huzurunda sonsuza kadar yaşayacaksa nasıl bir kişi olması gerekir? İsa bu konu ile ilgili ne söyledi? İsa, kısaca, şöyle dedi: “Saf ve mükemmel bir yüreğe sahip olmanız gerekir.”

Ancak günah içinde doğan Adem soyundan gelen biri, saf ve mükemmel bir yüreğe nasıl sahip olabilir? Bu kişinin, kötü yüreğini Tanrı’nın talep ettiği o saf yüreğe dönüştürmek için yapabileceği bir şey var mıdır? Hayır! İnsanın, kendi gücünü kullanarak yüreğini saflaştırmak için yapabileceği hiç bir şey yoktur. “Bir ağaç kütüğü uzun zaman suyun içinde kalsa bile, asla bir timsaha dönüşmeyecektir.” (Wolof atasözü: Türkçe karşılığı; Eşeğe altın semer vursalar, yine eşektir.) Benzer şekilde, biz günahkarlar, Tanrı’nın huzurunda kendimizi saf kılmak için hiç bir şey yapamayız. Ama bugünkü programımızın kalan bölümünde insan için imkansız olanın Tanrı için mümkün olduğunu göreceğiz!

Şimdi Müjde’yi okumaya devam edelim ve Yeruşalim’deki Nikodim adlı bir din önderinin bir gece nasıl O’nun ile konuşmak için İsa’nın yanına geldiğini görelim. İsa, Nikodim’e bir günahkarın saf bir yüreğe ve Tanrı’nın sonsuz yaşam armağanına nasıl sahip olabileceğini gösterdi. Yuhanna Müjdesi’nin üçüncü bölümünden okuyoruz. Kutsal Yazılar şöyle diyor:

(Yuhanna 3) ¹Yahudiler’in Nikodim adlı bir önderi vardı. ²Ferisiler’den olan bu adam bir gece İsa’ya gelerek, ‘Rabbi, senin Tanrı’dan gelmiş bir öğretmen olduğunu biliyoruz. Çünkü Tanrı kendisi ile olmadıkça kimse senin yaptığın bu mucizeleri yapamaz’ dedi. ³  İsa, ona şu karşılığı verdi: “Sana doğrusunu söyleyeyim: Bir kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ni göremez.”

⁴Nikodim, ‘Yaşlanmış bir adam nasıl doğabilir? Annesinin rahmine ikinci kez girip doğabilir mi?’ diye sordu. ⁵İsa şöyle yanıt verdi: “Sana doğrusunu söyleyeyim; bir kimse sudan ve Ruh’tan doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ne giremez. ⁶Bedenden doğan bedendir, Ruh’tan doğan ruhtur. ⁷Sana ‘Yeniden doğmalısınız!’ dediğime şaşma. ⁸Yel dilediği yerde eser; sesini işitirsin, ama nereden gelip nereye gittiğini bilemezsin. Ruh’tan doğan herkes böyledir.

⁹Nikodim İsa’ya, ‘Bunlar nasıl olabilir?’ diye sordu. ¹⁰İsa, ona şöyle yanıt verdi: “Sen İsrail’in öğretmeni olduğun halde bunları anlamıyor musun? ¹¹Sana doğrusunu söyleyeyim, biz bildiğimizi söylüyoruz, gördüğümüze tanıklık ediyoruz. Sizler ise bizim tanıklığımızı kabul etmiyorsunuz. ¹²Sizlere yeryüzü ile ilgili şeyleri söylediğim zaman inanmazsanız, gök ile ilgili şeyleri söylediğim zaman nasıl inanacaksınız? Gökten inmiş olan İnsanoğlu’ndan başka hiç kimse göğe çıkmamıştır. ¹⁴Musa çölde yılanı nasıl yukarı kaldırdıysa, İnsanoğlu’nun da öylece yukarı kaldırılması gerekir. ¹⁵Öyle ki, O’na iman eden herkes sonsuz yaşama kavuşsun. Amin.

Rab İsa’nın din önderi Nikodim’e söylediği sözler üzerinde biraz düşünelim. Sonsuz yaşama ve Tanrı ile sonsuza kadar birlikte yaşama hakkına sahip olabilmesi konusunda İsa Nikodim’e ne söyledi? İsa şöyle dedi: “Sana doğrusunu söyleyeyim, bir kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ni göremez. Yeniden doğmanız gerekir!”  Nikodim, yeniden doğmanın ne anlama geldiğini biliyor muydu? Hayır! Bu yüzden İsa ona şu sözleri söyledi: “Sen İsrail’in öğretmeni olduğun halde bunları anlamıyor musun? Bedenden doğan bedendir. Ruh’tan doğan ruhtur. Sana, ‘Yeniden doğmalısınız!’ dediğime şaşma!” (Yuhanna 3:10, 6 ,7)

Kısaca, İsa Nikodim’e, Tanrı’yı görmek ve O’nun kutsal huzurunda sonsuza kadar yaşamak isteyen kişinin ili kez doğması gerektiğini söylüyordu. Ancak bu gerçek, annenizin rahmine ikinci kez girerek tekrar doğmanız (fiziksel olarak) anlamına gelmez. Yeniden doğmanın anlamı şudur: Tanrı’nın Ruhu’nun sizi yeniden yaratması, yüreğinizi yıkaması ve Gücü aracılığı ile sizi yenilemesi gerektiği anlamına gelir. (Titus 3:5) Dinin dışsal ya da şekilsel biçiminden tamamen farklı olan, gökyüzünden gelen Güç aracılığı ile doğmanız gerekir. İçinizde, yüreğinizde değişim yaşamanız gerekir. Adem’den doğan herkes günah ile lekelenmiştir ve Tanrı’nın Egemenliği’nde, bir yere sahip olamaz. Adem’in çocukları yüreklerinde büyüyen günah tohumunun kökünü uzaklaştırmak konusunda tamamen güçsüzdürler. Nasıl bir ağaç kütüğünün uzun süre suyun içinde kalması onu bir timsaha dönüştüremezse, aynı şekilde dini törenler uygulayarak ve sevap işleyerek zaman geçirmek de kötü bir yüreği asla saf hale getiremez. Bunun için Tanrı’nın Kendisinin yüreğinizde bir mucize yapması ve yüreğinizi yenilemesi gerekir, çünkü çürüyen çürümezliği miras alamaz! (Bakınız 1. Korintliler 15:50) Kısaca, “Yeniden doğmalısınız!”

İsa’nın, din önderi Nikodim’e öğrettiği gerçek buydu. Ama Nikodim bu gerçeği anlamakta güçlük çekti.Bu nedenle, İsa’ya şunu sordu: bu nasıl mümkün olabilir? Nasıl yeniden doğabilirim ve yeni ve saf bir yürek alabilirim?

İsa ona şu yanıtı verdi:

“Musa çölde yılanı nasıl yukarı kaldırdıysa, İnsanoğlu’nun da öylece yukarı kaldırılması gerekir. Öyle ki, O’na iman eden hiç kimse mahvolmasın, ama sonsuz yaşama kavuşsun!” (Yuhanna 3:14-16)

İsa, Nikodemus’a cehennem yargısından nasıl kaçabileceğini ve sonsuz yaşamı nasıl alabileceğini göstermek için ona Musa peygamber zamanında çöldeki atalarının başına neler geldiğini hatırlattı. Tevrat’ta gördüğümüz gibi, İsrail oğulları bir kez Tanrı’ya ve Musa’ya karşı şikayet edip mızmızlandıklarında Tanrı, onları ısırmaları için aralarına zehirli yılanlar gönderdi ve İsrail oğullarından pek çok kişi öldü. Ama tüm bunlara rağmen, İsrail oğulları tövbe ettikten sonra Tanrı, Musa’ya, tunçtan bir yılan yapmasını ve onu bir sopanın üzerine takarak yukarı kaldırmasını buyurdu, öyle ki, bu yılana bakan herkes iyileşsin ve ölmesin.

Böylece, İsa Nikodim’e bu örneği vererek onun anlamasına yardımcı oldu; İsrail oğullarının ölümden kurtarılmaları için nasıl sopanın üzerindeki tunç yılana nasıl yalnızca bakmaları yeterliyse, aynı şekilde Adem çocuklarının da Tanrı’nın kendilerini sonsuz cezadan kurtarmak için sağladığı çözüme yalnızca inanmaları yeterliydi. Bizler de yılanlar tarafından ısırılmış olan İsrail çocukları gibiyiz. Şeytan, zehirli bir yılana benzer ve günah insanın mahvolmasına neden olan bir zehir gibidir. Şeytan, Adem’in çocuklarının hepsini ısırmıştır ve günahın zehiri eğer Tanrı bize bir çözüm vermediği takdirde, cehennemde sonsuza kadar mahvolmamıza neden olacaktır. Kendimizi, kendi gücümüz ile Tanrı’nın yargısından kurtarmamız imkansızdır, çünkü günahın ücreti ölüm ve cehennemdir. Ama Rab Tanrı’ya övgüler oldun—çünkü İsrail oğullarını günahın zehirinden kurtarmak için bir çözüm sağladığı gibi—aynı şekilde Adem oğullarını da günahın “zehirinden” kurtarmak için bir çözüm sağlamıştır.

Tanrı’nın, Adem oğullarının günah ile dolu yüreklerini onarmak ve yenilemek için nasıl bir plan yaptığını biliyor musunuz? Rab İsa bu konu ile ilgili neler söyledi? İsa, kutsal Kurtarıcı’nın günahkarların günahının cezasını çekmek için bir sopanın (çarmıh) üzerine kaldırılması gerektiğini söyledi—“öyle ki, O’na iman edenlerin hiç biri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun!”

O zaman kim kurtulabilir? Kutsal Yazılar bu konu hakkında ne diyor? Şöyle yazıyorlar: O’na iman edenlerin hiç biri mahvolmasın!” İnanmamız gereken kimdir? Tanrı’nın gönderdiği Kurtarıcı’ya inanmamız gerekir. O’na inanıyor musunuz? Hiç kimsenin mahvolmasını istemeyen Tanrı’nın Kurtarıcı İsa’yı göklerden yeryüzüne sizin için, günah borcunuzu sizin için çekmesi amacı ile gönderdiğine yürekten inanıyor musunuz? Tanrı’nın günah sorunumuz ile ilgili adil çözümü, İsa’nın çarmıhta ölmesidir. Kutsal Yazılar şöyle der: “Tanrı, günahı bilmeyen Mesih’i bizim için günah sunusu yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı’nın doğruluğu olalım.”  (2. Korintliler 5:21)

Sevgili dostlar, Tanrı değişmemiştir. Yaklaşık iki bin yıl önce Rab İsa Nikodim’e söylediklerini bugün hala size de söylüyor: “Yeniden doğmalısınız!”  Tanrı, yüreğinizi Gücü aracılığı ile temizlemek, yeniden yaratmak ve yenilemek istiyor. Ama bunu yapabilmesi için sizin İyi Haber’e inanmanız gerekiyor. O’nun gönderdiği Mesih’e inanmalısınız. Asla günah işlememiş olan İsa’nın sizin Tanrı’nın huzurunda sonsuza kadar yaşayabilmeniz için günah borcunuzu ödemiş olduğuna iman etmelisiniz. “Yeniden doğmalısınız! Bir kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ni göremez.” Amin.

Dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı isterse bir sonraki programımızda, Müjde kitabını okumaya devam edeceğiz ve Rab İsa’nın beş kocası olan bir kadın ile neler konuştuğunu dinleyeceğiz.

Siz, İsa Mesih’in ilan ettiği sözler üzerinde düşünürken, Tanrı sizi bereketlesin.

“Sana, ‘Yeniden doğmalısınız!’ dediğime şaşma!” (Yuhanna 3:7) “Ne mutlu yüreği temiz olanlara, çünkü onlar Tanrı’yı görecekler!” (Matta 5:8)

İsa’nın Yetkisi

The Authority of Jesus

Matta 12; Yuhanna 5

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen  ve O’nun ile sonsuza kadar esenliğe sahip olmasını arzu eden esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizler ile beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Çoğunuzun bildiği gibi, Kutsal Yazılarda yaptığımız yolculukta şu anda İsa Mesih hakkındaki İyi Haber’i anlatan Müjde kitabından okumaktayız. İsa Mesih, Adem çocuklarını Şeytan, günah ve sonsuz yargının egemenliğinden kurtarmak için dünyayı ziyaret eden Kurtarıcı’dır.

Son bir kaç programımızda, İsa’nın nasıl Yahudiler’in ülkesindeki her yere yolculuk ettiğini, kalabalıklara öğrettiğini, ve hastaları iyileştirdiğini görmüştük. Bu nedenle, O’nu büyük bir kalabalık izledi. Ama her şeye rağmen, din önderlerinin çoğu O’nu kıskandılar. Çünkü hem O’nun konuştuğu bilgeliği yalanlayamadılar hem de yaptığı mucizeleri inkar edemediler.

Bugün, Müjde kitabını okumaya devam edeceğiz ve din önderlerinin Şabat Günü ile ilgili olarak Rab İsa’ya nasıl karşı çıktıklarını göreceğiz. Şabat, haftanın yedinci günüydü; Tanrı bu günü Yahudiler’e, altı gün çalıştıktan sonra bir dinlenme günü olarak verdi. Ama o dönemin din önderleri olan Ferisiler, İsa’yı Şabat Günü’nü ihlal etmekle suçladılar, çünkü İsa Şabat Günü iyi işler yaptı. Bu suçlamayı O’nun itibarını düşürmek için bir bahane olarak kullanıyorlardı, çünkü O’nu suçlamak için herhangi kötü bir davranışını bulamıyorlardı.

Matta Müjdesi’nin on ikinci bölümünü okuyalım. Kutsal Yazılar şöyle der:

(Matta 12) ¹O sıralarda bir Şabat günü, İsa ekinler arasından geçiyordu. Öğrencileri acıkınca, başakları koparıp yemeye başladılar. ²Bun gören Ferisiler İsa’ya, ‘Bak, öğrencilerin Şabat günü yasak olanı yapıyor’ dediler. ³İsa onlara,, ‘Davut ile yanındakiler acıkınca Davut’un ne yaptığını okumadınız mı?’ diye sordu. ⁴“Tanrı’nın evine girdi, kendisinin ve yanındakilerin yemesi yasak olan, ancak kahinlerin yiyebileceği adak ekmeklerini yedi. ⁵Ayrıca kahinlerin her hafta tapınakta Şabat Günü ile ilgili buyruğu çiğnedikleri halde suçlu sayılmadıklarını Kutsal Yasa’da okumadınız mı? ⁶Size şunu söyleyeyim, burada tapınaktan daha üstün bir şey var. ⁷Eğer siz, ‘ Ben kurban değil, merhamet isterim’ sözünün anlamını bilseydiniz, suçsuzları yargılamazdınız. ⁸Çünkü İnsanoğlu Şabat Günü’nün de Rabbidir!”

İsa’ya, Kutsal Yazılarda yüzlerce ad ve unvan verilmiştir. Kendisine verilen bu ünvanlardan biri olan İnsanoğlu ünvanı İsa tarafından sık sık kullanıldı. Bu “İnsanoğlu” ünvanı, bize, Mesih’in Adem’in bir oğlu biçimine bürünerek Kendisini alçalttığını hatırlatır. Ve aynı zamanda bize O’nun yüceliğini de açıklar, çünkü bir insana benzeyerek Kendisini alçaltan bu Kişi, Adem’in bütün çocukları üzerinde tüm yetki ve yargıya sahip Olan ile aynı Kişi’dir! Bu konu üzerinde düşünün! Tanrı’nın Sözü, Ruh’u, gücü ve yüceliği yeryüzüne geldi ve bir insanın bedenini aldı! Evet, İsa Mesih İnsanoğlu’dur, Şabat Günü’nün Rabbidir ve her şeyin Rabbidir! Ama tüm bu gerçeklere rağmen Ferisiler, İsa’nın gerçek kimliğini kabul etmediler.

Şimdi bundan sonra olanlara kulak verelim. Kutsal Yazılar şöyle diyor:

(Matta 12) ⁹İsa oradan ayrılıp onların havrasına gitti. ¹⁰Orada eli sakat bir adam vardı. İsa’yı suçlamak amacı ile kendisine, ‘Şabat Günü bir hastayı iyileştirmek Kutsal Yasa’ya uygun mudur?’ diye sordular. ¹¹İsa onlara şu karşılığı verdi: “Hanginizin bir koyunu olur da, Şabat Günü çukura düşerse onu tutup çıkarmaz?¹²İnsan koyundan çok daha değerlidir. Demek ki Şabat Günü iyilik yapmak Yasa’ya uygundur!” ¹³Sonra adama, ‘Elini uzat!’ dedi. Adam elini uzattı. Eli öteki gibi yine sapasağlam oluverdi. ¹⁴Bunun üzerine Ferisiler dışarı çıktılar, İsa’yı yok etmek için anlaştılar. ¹⁵İsa bunu bildiği için oradan ayrıldı. Bir çok kişi ardından gitti. İsa hepsini iyileştirdi.

Ferisilerin İsa’yı yanlış yapmakla nasıl suçladıklarını görüyoruz, çünkü İsa onların geleneklerine saygı göstermedi. Ne büyük bir iki yüzlülük! Bu din önderleri açlara ya da hastalara hiç merhamet duymuyorlardı, ama yine de insanların Şabat Günü iyi işlerin yapılmasını yasaklayan kendi insan geleneklerinin Tanrı’dan geldiğine inanmalarını istiyorlardı. Ama onların kötü yüreklerini bilen İsa onlara, Tanrı’nın, Kutsal Yazılarda duyurduklarını şu sözler ile hatırlattı: “Eğer siz, ‘Ben kurban değil, merhamet isterim!’ sözünün anlamını bilseydiniz, suçsuzları yargılamazdınız. Çünkü İnsanoğlu, Şabat Günü’nün de Rabbidir.”

Kutsal Yazılarda söylenenleri okumaya devam edelim:

(Matta 12)  ²²Daha sonra İsa’ya kör ve dilsiz bir cinli getirdiler. İsa adamı iyileştirdi. Adam konuşmaya, görmeye başladı. ²³Bütün kalabalık şaşırıp kaldı. “Bu Davut’un Oğlu olabilir mi?” diye soruyorlardı. ²⁴Ferisiler bunu duyunca, ‘Bu adam cinleri, ancak cinlerin önderi Baalzevul’un gücü ile kovuyor’ dediler. ²⁵ Onların ne düşündüğünü bilen İsa şöyle dedi: “Kendi içinde bölünen ülke yıkılır. Kendi içinde bölünen kent ya da ev ayakta kalamaz.²⁶ Eğer Şeytan Şeytan’ı kovarsa, kendi içinde bölünmüş demektir. Bu durumda onun egemenliği nasıl ayakta kalabilir? ²⁷Eğer ben cinleri Baalzevul’un gücü ile kovuyorsam, sizin adamlarınız kimin gücü ile kovuyor? Bu durumda sizi kendi adamlarınız yargılayacak. ²⁸ Ama ben cinleri Tanrı’nın Ruhu ile kovuyorsam, Tanrı’nın Egemenliği üzerinize gelmiş demektir.

(Yuhanna 5) ¹İsa bundan sonra Yahudiler’in bir bayramı nedeni ile Yeruşalim’e gitti. ²Yeruşalim’de Koyun Kapısı yanında İbranice’de Beytesta denilen beş eyvanlı bir havuz vardır. ^3-4 Bu eyvanların altında kör, kötürüm, felçli hastalardan bir kalabalık yatardı

⁵Orada otuz sekiz yıldır hasta olan felçli bir adam vardı. ⁶ İsa hasta yatan bu adamı görünce, ve uzun zamandır bu durumda olduğunu anlayınca, ‘İyi olmak ister misin?’ diye sordu. ⁷Hasta şöyle yanıt verdi: “Efendim, su çalkalandığı zaman beni havuza indirecek bir kimsem yok, tam gireceğim an benden önce bir başkası giriyor.” ⁸İsa ona, ‘Kalk, şilteni topla ve yürü’ dedi. ⁹Adam o anda iyileşti. Şiltesini toplayıp yürümeye başladı. O gün Şabat Günü’ydü. ¹⁰ Bu yüzden Yahudi yetkililer iyileşen adama, ‘Bugün Şabat Günü’ dediler, ‘Şilteni toplaman yasaktır.’ ¹¹Ama adam onlara şöyle yanıt verdi: “Beni iyileştiren kişi bana, ‘Şilteni topla ve yürü’ dedi. ¹²Sana, şilteni topla ve yürü diyen adam kim? diye sordular. ¹³İyileşen adam ise O’nun kim olduğunu bilmiyordu. Orası kalabalıktı, İsa da çekilip gitmişti.

¹⁴İsa daha sonra adamı tapınakta buldu. ‘Bak, iyi oldun. Artık günah işleme de başına daha kötü bir şey gelmesin’ dedi. ¹⁵Adam gidip Yahudi yetkililere kendisini iyileştirenin İsa olduğunu bildirdi. ¹⁶Şabat Günü böyle şeyler yaptığı için İsa’ya zulmetmeye başladılar. ¹⁷Ama İsa onlara şu karşılığı verdi: “Babam hala çalışmaktadır. Ben de hala çalışıyorum.” ¹⁸İşte bu nedenle, Yahudi yetkililer O’nu öldürmek için daha çok gayret ettiler. Çünkü yalnız Şabat Günü düzenini bozmak ile kalmamış, Tanrı’nın kendi Babası olduğunu söyleyerek kendisini Tanrı’ya eşit kılmıştı.

Burada duralım ve biraz ara verelim. Din önderleri İsa’ya neden zulmettiler ve O’nu öldürmek istediler? İsa, Şabat Günü felçli adamı iyileştirdiği için mi? Hayır, gerçek neden bu değildi. İsa’yı öldürmek istiyorlardı, çünkü İsa, Tanrı’nın kendi Babası  olduğunu söylemişti. Din önderleri, İsa’nın, Tanrı’nın huzurundan gelen Mesih olduğunu kabul edemediler. Bu yüzden İsa’yı Tanrı’ya hakaret ve küfür etmek ile suçladılar ve O’nu yok etmek istediler.

Ama Kutsal Yazılar şöyle yazar:

(Yuhanna 5) ¹⁹İsa, Yahudi yetkililere şöyle karşılık verdi: “Size doğrusunu söyleyeyim, Oğul Baba’nın yaptıklarını görmedikçe, kendiliğinden bir şey yapamaz. Baba ne yaparsa Oğul da aynı şeyi yapar. ²⁰Çünkü Baba Oğul’u sever ve yaptıklarının hepsini Oğul’a gösterir. Siz şaşasınız diye O’na bunlardan daha büyük işler de gösterecektir. ²¹Baba nasıl ölüleri diriltip onlara yaşam veriyorsa, Oğul da dilediği kimselere yaşam verir. ²²Baba kimseyi yargılamaz, bütün yargılama işini Oğul’a veriştir. ²³Öyle ki, herkes Baba’yı onurlandırdığı gibi Oğul’u da onurlandırsın. Oğul’u onurlandırmayan, O’nu gönderen Baba’yı da onurlandırmaz.

²⁴Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.

³¹Eğer kendim için ben tanıklık edersem, tanıklığım geçerli olmaz. ³²ama benim için tanıklık eden başka biri vardır. O’nun benim için ettiği tanıklığın geçerli olduğunu bilirim. ³³Siz Yahya’ya adamlar gönderdiniz, o da gerçeğe tanıklık etti. ³⁴İnsanın tanıklığını kabul ettiğim için değil, kurtulmanız için bunları söylüyorum. ³⁵Yahya, yanan ve ışık saçan bir çıraydı. Sizler onun ışığında bir süre için coşmak istediniz. ³⁶Ama benim, Yahya’nınkinden daha büyük bir tanıklığım var. Tamamlamam için Baba’nın bana verdiği işler şu yaptığım işler beni Baba’nın gönderdiğine tanıklık ediyor. ³⁷Beni gönderen Baba da benim için tanıklık etmiştir. Siz hiç bir zaman ne O’nun sesini işittiniz, ne de şeklini gördünüz. ³⁸O’nun sözü sizde yaşamıyor. Çünkü O’nun gönderdiği kişiye iman etmiyorsunuz.³⁹ Kutsal Yazıları araştırıyorsunuz. Çünkü bunlar aracılığı ile sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. Bana tanıklık eden de bu yazılardı!⁴⁰ Öyleyken siz, yaşama kavuşmak için bana gelmek istemiyorsunuz. ⁴¹İnsanlardan övgü kabul etmiyorum. ⁴²Ama ben sizi bilirim, içinizde Tanrı sevgisi yoktur. ⁴³Ben Babamın adına geldim, ama beni kabul etmiyorsunuz. Oysa başka birisi kendi adına gelirse, onu kabul edeceksiniz. ⁴⁴Birbirinizden övgüler kabul ediyor, ama tek olan Tanrı’nın övgüsünü kabul etmeye çalışmıyorsunuz. Bu durumda nasıl iman edebilirsiniz?

⁴⁵Babanın önünde sizi suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan, umut bağladığınız Musa’dır. ⁴⁶Musa’ya iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz. Çünkü O benim hakkımda yazmıştır. ⁴⁷Ama onun yazılarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?

Rab İsa’nın O’nu öldürmek isteyen Ferisileri nasıl payladığını işittiniz mi? Rab İsa, onlara Tanrı’nın gökyüzünden gönderdiği Mesih’i reddeden kişinin Mesih’in benzersiz sözlerini ve eşsiz işlerini, Yahya peygamberin tanılığını, Musa peygamberin tanıklığını ve Kutsal Yazıların tanıklığını reddettiğini anlattı. Kısaca, Mesih’i reddeden kişi, Tanrı’nın Kendisini reddeder. Oğul’u onurlandırmayan O’nu gönderen Baba’yı da onurlandırmıyor demektir. İsa’nın sözünü ve yetkisini reddetmek, Tanrı’nın sözünü ve yetkisini reddetmektir. Çünkü İsa Tanrı’nın, kendisine tüm yargı ve yetkiyi emanet ettiği Kişi’dir ve Tanrı’nın Sözü’dür.

Tanrı’ya ve O’nun peygamberlerine gerçekten inanan herkes, aynı zamanda İsa’nın gökyüzünden gelen Mesih olduğuna da inanacaktır. Çünkü Tanrı’nın tüm peygamberleri O’na tanıklık ettiler. Peygamberlerin yazılarını bilen ve onlara inanan kişiler, aynı zamanda Meryem oğlu İsa’nın Tanrı’nın dünyanın Kurtarıcısı olması için seçtiği Kişi olduğuna da inanırlar. İsa, din önderleri ile konuşurken onlara söylediği buydu.

(Yuhanna 5) ³⁹ Kutsal Yazıları araştırıyorsunuz. Çünkü bunlar aracılığı ile sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. Bana tanıklık eden de bu Yazılardır.⁴⁰ Öyleyken siz yaşama kavuşmak için bana gelmek istemiyorsunuz. ⁴⁵Baba’nın önünde sizi suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan umut bağladığınız Musa’dır! ⁴⁶ Musa’ya iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz. Çünkü o benim hakkımda yazmıştır. ⁴⁷ Ama onun yazılarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?

Ah keşke, her birimiz bu sözlerin üstünde özenle düşünebilsek! Çünkü Tanrı bu sözlerin anlamlarını kavrayabilmemiz için bize anlayış vermek istiyor! Tanrı, yüreklerimizde gerçeğin egemen olmasını istiyor. Eğer peygamberlere inandığımızı söylüyorsak, o zaman onların tanıklık ettiği Kişi’ye, yani, İsa Mesih’e inanmamız gerekir! Sevgili dostlar, sizleri şu soru ile baş başa bırakıyoruz: Peygamberlere gerçekten inanıyor musunuz?  (“ler” çoğul eki vurgulanmıştır). Pek çok kişi, insanların tanıklığına hemen inanır, ama ne gariptir ki, Kutsal Yazıları yazan Tanrı’nın pek çok peygamberinin onaylanan tanıklığına inanan kişilerin sayısı çok azdır. Bu konuda siz nasıl düşünüyorsunuz? “Peygamberlere inanıyor musunuz?” (Elçilerin İşleri 26:27)

Sevgili dinleyiciler, bugün burada sizler ile vedalaşmamız gerekiyor, çünkü zamanımız doldu. Ancak yine de, bir sonraki derste İsa Mesih’in harika öyküsünü okumaya devam ederken bize katılmanız için size davette bulunuyoruz.

Siz, Rab İsa’nın Ferisiler’e söylediği sözler üzerinde düşünürken, Tanrı sizi bereketlesin ve size konuşsun.

“Ama peygamber Musa’nın yazılarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?”  (Yuhanna 5:47)

İki Önemli Benzetme

Two Important Parables

Luka 8; Matta 13

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuz bir esenliğe sahip olmasını arzu eden esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizler ile beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Son programımızda İsa Mesih’in bir peygamberin sahip olduğu yetkinin çok ötesinde bir yetkiye sahip olduğunu keşfetmiştik. İsa, Tanrı’nın gücü ile doluydu. O, Tanrı’nın bir insanın bedenindeki Gücü’ydü! Fırtınayı sakinleştirebilmesinin, kötü ruhları kovabilmesinin, hastaları ve körleri iyileştirebilmesinin ve hatta ölüleri diriltebilmesindeki gücün nedeni buydu!

Bugün Müjde (İncil) kitabını okumaya devam edeceğiz ve Rab İsa’nın kalabalığa nasıl benzetmeler (öyküler) kullanarak öğretiş verdiğini dinleyeceğiz. İsa, gerçeği, genellikle benzetmeler kullanarak açıkladı, çünkü çevresindeki O’nu izleyen kişilerin çoğu kişinin gerçek isteği Tanrı Sözü’nü bilmek değildi. İsa’dan istedikleri bedenlerini hastalıktan iyileştirmesiydi, ama O’ndan günahlı canlarını iyileştirmesini istemediler. Aynı zamanda bir sırtlan sürüsü gibi İsa’nın peşine takılan din önderlerinin O’nun sözlerini dinlemelerinin nedeni, yalnızca O’nu suçlamak amacı ile bir fırsat arıyor olmalarıydı. Bu tür kişiler kendisini dinlerlerken, İsa benzetmeler ile konuştu. Anlattığı benzetmelerin amacını açıklamak için O’nu gerçekten izleyen kişiler ile yalnız kalacağı zamanları bekledi.

Tanrı herkesin gerçeği bilmesini ve kurtulmasını ister, ama eğer yüreklerimiz inatçı ise Tanrı, gerçeğini bizlere açıklamayacaktır. İnsanlar nasıl zenginliklerin peşinden koşuyorlarsa, Tanrı da aynı şekilde bizlerin, O’nun gerçeğinin peşinden koşmamızı ister. Peygamber Süleyman şöyle yazar: “Eğer gümüş ararcasına gerçeği ararsan, gerçeği ararsan define arar gibi, Rab korkusunu anlar ve Tanrı’yı yakından tanırsın.”  (Süleyman’ın Özdeyişleri 2:4, 5)

Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Tanrı’nın gerçeğini paradan ya da herhangi başka bir zenginlikten daha çok mu bağrınıza basıyorsunuz? Tanrı’nın gerçek olan Sözü, zihninizin ve yüreğinizin en önemli yerinde mi bulunuyor? Belki de yüreğinizin Tanrı’nın önündeki gerçek durumunu bilmiyorsunuz? O zaman Rab İsa’nın Tohum Benzetmesi’ni dikkatle dinleyin.

Luka Müjdesi’nin sekizinci bölümünü okuyoruz. Kutsal Yazılar şöyle diyor:

(Luka 8) ^4-5 Büyük bir kalabalığın toplandığı insanların her kentten kendisine akın akın geldiği bir sırada İsa şu benzetmeyi anlattı: “Ekincinin biri tohum ekmeye çıktı. Ektiği tohumlardan kimi yol kenarına düştü, ayak altında çiğnenip gökteki kuşlara yem oldu. ⁶ Kimi kayalık yere düştü, filizlenince susuzluktan kuruyup gitti. ⁷ Kimi, dikenler arasına düştü. Filizler ile birlikte büyüyen dikenler filizleri boğdu. ⁸ Kimi ise iyi toprağa düştü, büyüdüğü zaman yüz kat ürün verdi.” Bunları söyledikten sonra, ‘İşitecek kulağı olan işitsin!’ diye seslendi.

^9-10 İsa bu benzetmenin anlamını kendisinden soran öğrencilerine, ‘Tanrı’nın Egemenliği’nin sırlarını bilme ayrıcalığı size verildi’ dedi. ‘Ama başkalarına benzetmeler ile sesleniyorum. Öyle ki…¹¹ Benzetmenin anlamı şudur: Tohum, Tanrı’nın Sözü’dür. ¹² Yol kenarına düşenler sözü işiten kişilerdir. Ama sonra İblis gelir, inanıp kurtulmasınlar diye sözü yüreklerinden alıp götürür. ¹³ Kayalık yere düşenler, işittikleri sözü sevinç ile kabul eden, ama kök salamadıkları için ancak bir süre inanan kişilerdir. Böyleleri denendikleri zaman imandan dönerler. ¹⁴ Dikenler arasına düşenler, sözü işiten, ama zaman içinde yaşamın kaygıları, zenginlikleri ve zevkleri içinde boğulan, dolayısıyla olgun ürün vermeyenlerdir. ¹⁵ İyi toprağa düşenler ise, sözü işitince onu iyi ve sağlam bir yürekte saklayanlardır. Bunlar sabır ile dayanarak ürün verirler.

Tohum eken ekinci benzetmesinin anlamını kavradınız mı? Bu benzetmede, tohumu ve toprağı görüyoruz. Burada ‘tohum’ neyi temsil etmektedir? Rab İsa bu konuda ne dedi? Şöyle dedi: “Tohum, Tanrı’nın gerçek Sözü anlamına gelir. Peki ya toprak? Toprak, ne anlama gelir? Toprak, insan yüreğini sembolize eder.

Evet, Tanrı’nın Sözü, iyi tohuma benzer, çünkü canlıdır ve yüreğinizde ve yaşamınızda sonsuz yaşam ve gerçek bereket sağlayacak güce sahiptir. Ancak, insan yüreği çok katı ve kuru olabilen toprak gibidir. Bu konu üzerinde biraz düşünelim. Benzetmede kaç tür toprak görüyoruz? Tohumun, dört farklı toprak üzerine düştüğünü gördük.

1.)    Yol kenarına düşen tohum vardı.

2.)    Kayalık yere düşen tohum vardı.

3.)    Dikenler arasına düşen tohum vardı. (Wolof dilinde: arasında bazı meyve tohumlarının dikenli kabukları bulunan bir tür çimen)

4.)    Aynı zamanda bir de iyi toprağa düşen tohum vardı.

Öncelikle, İsa dünyada insanların üzerinde yürüdükleri sert yola benzeyen bir yüreğe sahip olan kişilerden söz etti. Bazı insanların yürekleri beton kadar serttir. Eğer bir tohum toprağı katı olan bir yola düşerse ne olacaktır? Filizlenecek ve meyve verecek midir? Hiç bir zaman! Tohum böyle bir toprakta kök salmaya bile başlayamaz. İnsanlar tohumun üzerinde yürüyüp geçecek ve havada uçan kuşlar tohumu yiyeceklerdir. Pek çok kişinin yüreği işte bunun gibidir. Katı toprağa benzeyen yüreğe sahip olan insanlar Peygamberlerin Yazılarına önem vermeyen kişilerdir ve bunun bir sonucu olarak İsa’nın dünyanın Kurtarıcısı olduğuna inanmazlar. Onların önem verdikleri tek şey, kendi düşünceleri ya da atalarının gelenekleridir. Tanrı’nın gerçek Sözü, onların yüreklerinde, aynı sert toprak yola düşen ve yaşam üretemeyen bir tohum örneğinde olduğu gibi, yaşam üretemeyecektir.

İsa’nın sözünü ettiği ikinci toprak türü, üzerinde bir çok kayalıkların bulunduğu ince bir topraktır. Üzerinde kayalıkların bulunduğu toprak, Tanrı’nın Sözü’nü işiten ve hemen sevinç ile kabul eden birinin yüreğini sembolize eder; ama tohum kök salamaz, çünkü Tanrı’nın Sözü, kişinin yüreğinde gerçekten kök salamamıştır. Bu tür bir insan, inandığını söyler, ama bazı denemeler geldiği zaman ya da Gerçeğin Sözü nedeni ile zulüm gördüğünde, gerçeğe inanmaktan vazgeçer. Çoğu kişi böyledir. Tanrı’nın Sözü, onların yüreklerinin derinliklerinde kök salamaz, çünkü Tanrı’nın övgüsü yerine insanın övgüsünü tercih ederler. Bunun bir sonucu olarak da Tanrı’nın Sözü onlara, aynı kayalık yere düşen tohumun yararsızlığı gibi, boş ve yararsız gelir.

Üçüncü toprak türü, dikenler ile doludur. Tohum dikenler arasına düştüğü zaman, ne olur? Ürün verir mi? Hayır, vermez. Tohum ürün veremeden önce dikenler onu boğacaktır. Dikenler ile dolu olan toprak, Tanrı’nın Sözü’nü işiten, ama zaman içinde yaşamın kaygıları, zenginlikleri ve zevkleri ile aldatılan birinin yüreğini sembolize eder; tüm bunlar Sözü boğarlar ve tohum üretken olamaz. Adem çocuklarının çoğunun yüreği dikenli toprağa benzer. Onlar şöyle düşünürler: “Evet, bir gün Peygamberlerin Yazılarını okumaya başlayacağım. Zamanım olduğunda Tanrı’nın Sözü’nü dinleyeceğim ‘inşaallah’ (Arapça dilindeki anlamı: eğer Tanrı isterse!) Ancak Şeytan bu tür kişilerin Tanrı’nın Sözü’nü anlamak için hiç bir zaman vakit ayırmayacaklarını çok iyi bilir. Bu tür kişilerin sorunları ve ihtiyaçları, onların zihinlerine ve yüreklerine egemen olacaktır. Bu kişilerin çalışmaları, para kazanmaları, alış verişe gitmeleri, satın almaları, satmaları, ders çalışmaları, uyumaları ve daha bir çok şey yapmaları gerekir. Sizin durumunuz da bu kişilere mi benziyor? Yaşamınız, ihtiyaçlarınız ve ilgi alanlarınız yüzünden tüm yüreğiniz ile Tanrı’nın Gerçeği’ni aramak için zaman ayıramayacak kadar dolu mu? Bir gün, ölümün aniden geleceğini ve sizi sonsuzluğa götüreceğini hatırlayın. O gün geldiği zaman, neyin gerçek neyin yalan olduğunu bileceksiniz, ama dünyada yaşadığınız dönem içinde aramadığınız ya da itaat etmediğiniz gerçeği o gün bilmek artık size hiç bir yarar sağlamayacak, çünkü tövbe etmek için geçerli olan zaman sona ermiş olacak ve siz sonsuzluk boyunca kaybolacaksınız!

Dördüncü toprak türü, iyi topraktı. Çiftçinin iyi ve verimli toprağa ektiği tohum kök saldı, filizlendi ve öylesine bol ürün verdi ki, çiftçi ektiğinden yüz kat fazlasını biçti. Tohumu alan iyi toprak, Tanrı’nın Sözü’nü işiten ve onu iyi ve sağlam bir yürekte saklayan, böylece doğruluk ve sonsuz yaşam üreten bir insanın yüreğini sembolize eder. Tanrı’nın Sözü diridir, güçlüdür ve bu Sözü alçakgönüllülük ile ve içten bir şekilde kabul eden herkeste sonsuz yaşam ve doğruluk üretecektir.

İsa’nın, ekincinin ektiği tohum benzetmesinde öğrettikleri kısaca bunlardır. Tanrı Sözü, iyi tohuma benzer ve yüreklerimiz ise sert toprak gibidir. Tohumun sert toprağa ekilebilmesinden önce ne olması gerekir? Her çiftçinin mutlaka bildiği gibi, toprağı saban ile işlemek gerekir. Buna benzer şekilde, Tanrı’yı hoşnut eden yürek de Tanrı Sözü’nün İyi Tohumu’nu kabul etmek için hazırlanmış olan kırılmış ve pişman bir yürektir. Tanrı’yı hoşnut eden yürek, Tanrı’nın Sözü’nü alçalarak ve iman ederek kabul eden yürektir. Kutsal Yazılar bu konuyu şu sözler ile bildirirler: “”Şunu aklınızda tutun: herkes dinlemekte çabuk, konuşmakta yavaş olsun. Her türlü pisliği ve her tarafa yayılmış olan kötülüğü üstünüzden sıyırıp atarak,içinize ekilmiş, canlarınızı kurtaracak güçte olan sözü alçakgönüllülük ile kabul edin.” (Yakup 1:19, 21)

Sizin yüreğinizin durumu nedir? Tanrı’nın, peygamberleri aracılığı ile Kutsal Yazılarda söylediklerini kabul etmek için hazırlanmış alçakgönüllü bir yüreğe sahip misiniz? Tanrı’nın Sözü yüreğinizde büyüyor mu? Yoksa yüreğiniz, sert, kayalıkların bulunduğu, dikenli bir toprağa mı benziyor? Tanrı’nın Sözü İyi Tohum’dur, ama yaşam ve bereketi yalnızca Söz’e gerçekten inanan ve O’na itaat eden kişilerin yüreklerinde üretecektir.

Şimdi İsa’nın kalabalığa anlattığı bir başka “çiftçi benzetmesine” kulak verelim. Bu benzetme Deliceler Benzetmesi olarak adlandırılır. Kutsal Yazılar şöyle der:

(Matta 13) ²⁴ İsa onlara başka bir benzetme anlattı: “Göklerin Egemenliği, tarlasına iyi tohum eken adama benzer. ²⁵ Herkes uyurken adamın düşmanı geldi, buğdayın arasına delice ekip gitti. ²⁶ Ekin gelişip başak salınca, deliceler de göründü. ²⁷ Mal sahibinin köleleri gelip ona şöyle dediler: “Efendimiz, sen tarlana iyi tohum ekmedin mi? Bu deliceler nereden çıktı? ²⁸ Mal sahibi, “Bunu bir düşman yapmıştır” dedi. ‘Gidip deliceleri toplamamızı ister misin?’ diye sordu köleler. ²⁹ ‘Hayır,’ dedi adam. ‘Deliceleri toplarken belki buğdayı da sökersiniz. ³⁰ Bırakın biçim vaktine dek birlikte büyüsünler.. Biçim vakti orakçılara, önce deliceleri toplayın diyeceğim, yakmak için demet yapın. Buğdayı ise toplayıp ambarıma koyun.’

³⁶Bundan sonra İsa halktan ayrılıp eve gitti. Öğrencileri yanına gelip, ‘Tarladaki deliceler ile ilgili benzetmeyi bize açıkla’ dediler. ³⁷ İsa, ‘İyi tohumu eken İnsanoğlu’dur’ (Yani, Mesih olan Kendisidir) diye karşılık verdi. ³⁸ ‘Tarla ise dünyadır. İyi tohum, göksel egemenliğin oğulları, deliceler de kötü olanın oğullarıdır. ³⁹ Deliceleri eken düşman İblis’tir. Biçim vakti, çağın sonu; orakçılar ise meleklerdir. ⁴⁰ Deliceler nasıl toplanıp yakılırsa, çağın sonunda da böyle olacaktır. ^41-42 İnsanoğlu meleklerini gönderecek, onlar da insanları günaha düşüren her şeyi kötülük yapan herkesi O’nun egemenliğinden toplayıp kızgın fırına atacaklar. Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır. ⁴³ Doğru kişiler o zaman Babaları’nın Egemenliği’nde güneş gibi parlayacaklar. Kulağı olan işitsin!’ Amin.

Rab İsa, deliceler benzetmesinde, dünyayı bir buğday tarlası ile kıyasladı. Tohum Eken Kişi, İsa Mesih’i sembolize eder. Tarlada büyüyen buğday Mesih ile ilgili İyi Haber’e iman ettikleri için Tanrı’nın çocukları olan imanlıları sembolize eder. Buğdayın arasına deliceleri eken düşman, Şeytan’dır. Deliceler, Tanrı’ya ait olmayan kişileri sembolize ederler, çünkü Mesih ile ilgili İyi Haber’i kabul etmemişlerdir. Biçim zamanı, Yargı Günü’dür. Ambarda toplanan buğday, Tanrı’nın huzurunda sonsuza kadar yaşama hakkına sahip olanları sembolize eder. Ama yine de, toplanan ve yakılan deliceler, sonsuz ateşe atılacak olan kişileri ifade ederler.

Dinleyici dostlarımız, sizin durumunuz nedir? Sizler buğday gibi misiniz? Yoksa deliceler gibi mi? Yüreğiniz araştırın. Yargı Günü geliyor! Yargıç kapıda! Yargı Günü’nde Yargıç ile yüz yüze gelecek güvene sahip misiniz? Sizi cehennem ateşinden kurtarmak için gelmiş Olan’ın hakkındaki İyi Haber’e yüreğinizde inandıysanız, korkmanıza gerek yok! İsa Mesih’in Yargı Günü ile ilgili ilan etmiş olduğuna kulak verin. O, şöyle dedi: “Size doğrusunu söyleyeyim. Sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir!” (Yuhanna 5:24) Amin!

Dinlediğiniz için teşekkürler. Bir sonraki derste, Tanrı isterse, Müjde kitabında devam edeceğiz ve İsa’nın nasıl mucizevi bir şekilde yalnızca beş somun ekmek ve iki balık ile beş bin kişinin karnını doyurduğunu göreceğiz.

Sizler, Rab İsa’nın bugün işittiğiniz sözlerini hatırlarken, Tanrı size bol anlayış versin:

“Kulağı olan işitsin!”  (Matta 13:43)

İsa Ayrılmalar Neden Oluyor

Jesus Causes Division

Matta 15,16; Yuhanna 7

Dinleyici dostlar, size esenlik olsun.

Ön gördüğü doğruluk yolunu herkesin anlamasını ve bu yola boyun eğmesini isteyen ve O’nun ile sonsuz esenliğe sahip olmasını arzu eden esenlik Rabbi Tanrı’nın adı ile sizleri selamlıyoruz. Doğruluk Yolu adlı programınızı sunmak üzere bugün tekrar sizler ile beraber olabildiğimiz için mutluyuz.

Son programımızda Rab İsa’nın beş bin kişiden fazla insandan oluşan bir kalabalığın karnını doyurmak için beş ekmeği ve iki balığı nasıl çoğalttığını gördük. Ertesi gün İsa’nın çevresine büyük bir kalabalık toplandı, ama onların yüreklerini bilen İsa, onlara şöyle dedi:

“Size doğrusunu söyleyeyim, doğaüstü belirtiler gördüğünüz için değil, ekmeklerden yiyip doyduğunuz için beni arıyorsunuz. Geçici yiyecek için değil, sonsuz yaşam boyunca kalıcı yiyecek için çalışın! Yaşam Ekmeği Ben’im. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiç bir zaman susamaz!”  (Yuhanna 6:26, 27, 35)

Ama ne yazık ki, pek çok kişi kalabalıktan ayrıldı, çünkü bedenlerini besleyen yiyeceğe, canlarını besleyen yiyecekten daha fazla değer veriyorlardı. Ama kalabalık içindeki kişilerden bazıları, İsa’yı izlemeye devam ettiler, çünkü yüreklerinde, İsa’nın Tanrı’dan gelen Kutsal Olan ve sonsuz yaşam kaynağı olduğuna inandılar.

Bugün kutsal Müjde’yi okumaya devam etmeyi ve İsa’nın Yahudiler’in din önderleri ile nasıl karşı karşıya kaldığını ve Yahudiler’in İsa nedeni ile nasıl iki gruba ayrıldıklarını göreceğiz. Okumaya başlamadan önce, Ferisiler olarak bilinen din uzmanlarının ve Yahudiler’in çoğunun kendilerinin ve atalarının bina etmiş oldukları gelenekleri izlediklerini bilmek yararlı olacaktır. Örneğin, Yahudiler dışardan eve geldikleri zaman, belirlenmiş bir usul ile kendilerini yıkamadıkça yemek yemezlerdi. Aynı zamanda buna benzer daha bir çok gelenekleri vardı; bardakların, kapların ve su testilerinin “temiz” olabilmeleri için belirli bir usul ile yıkanmış olmaları gerekirdi.

Matta Müjdesi’nin on beşinci bölümünde neler yazılı olduğuna kulak verelim. Kutsal Yazılar şöyle diyor:

(Matta 15) ^1-2Bu sırada Yeruşalim’den bazı Ferisiler ve din bilginleri İsa’ya gelip, ‘Öğrencilerin neden atalarımızın töresini çiğniyorlar?’ diye sordular. ‘Yemekten önce elerini yıkamıyorlar. ³ İsa onlara şu karşılığı verdi: ‘Ya siz, neden töreniz uğruna Tanrı buyruğunu çiğniyorsunuz? ⁴ Çünkü Tanrı şöyle buyurdu:’Annene ve babana saygı göstereceksin’; ‘annesine ya da babasına söven, kesinlikle öldürülecektir.’ ^5-6 Ama siz, ‘Her kim anne ya da babasına, benden alacağın bütün yardım Tanrı’ya adanmıştır’ derse, artık babasına saygı göstermek zorunda değildir’ diyorsunuz. Böylelikle Tanrı’nın Sözü’nü geçersiz kılmış oluyorsunuz. ^7-8 Ey iki yüzlüler! Yeşaya’nın sizin ile ilgili şu peygamberlik sözü ne kadar yerindedir: Bu halk dudakları ile beni sayar, ama yürekleri benden uzak. Bana boşuna taparlar, çünkü öğrettikleri sadece insan buyruklarıdır.

İsa’nın tüm halkın gözleri önünde Ferisilerin ve Yasa öğretmenlerinin iki yüzlülüğünü nasıl ortaya çıkarttığı dikkatinizi çekti mi? Din önderleri insanların önünde doğru olmaya çalışıyorlardı, ama Rab İsa onların yüreklerinde gerçekten ne olduğunu biliyordu. Onların elleri, ayakları ve yüzleri temiz olabilirlerdi, ama yürekleri günah ile lekelenmişti. Temiz bir yürek, temiz ellerden daha önemlidir! Törensel yıkanmalar (aptest) yüreği temizlemez. Eğer bir tencerenizin içi kirli ise, tencerenin yalnızca dışını yıkamak onu temiz yapar mı? Hayır, elbette temiz yapmaz! Benzer şekilde Yahudiler’in izlediği dini törenler de yasa öğretmenlerinin yüreklerindeki günahı da uzaklaştıramazdı. İsa, bu nedenle onlara şunları söyledi:

(Matta 15) ⁷Ey iki yüzlüler! Yeşaya’nın sizinle ilgili şu peygamberlik sözü ne kadar yerindedir: ⁸‘Bu halk dudakları ile beni sayar, ama yürekleri benden uzaktır.⁹ Bana boşuna taparlar, çünkü öğrettikleri sadece insan buyruklarıdır.

¹⁰ İsa, halkı yanına çağırıp onlara, ‘Dinleyin ve belleyin’ dedi, ’¹¹ Ağızdan giren şey insanı kirletmez. İnsanı kirleten ağızdan çıkandır. ¹² Bu sırada öğrencileri O’na gelip, ‘Biliyor musun?’ dediler, ‘Ferisiler bu sözü duyunca gücendiler.’ ¹³ İsa şu karşılığı verdi: ‘Göksel Babam’ın dikmediği her fidan kökünden sökülecektir. ¹⁴ Bırakın onları; onlar körlerin kör kılavuzlarıdır. Eğer bir kör başka bir köre kılavuzluk ederse, ikisi de çukura düşer.

¹⁵ Petrus, ‘Bu benzetmeyi bize açıkla’ dedi. ¹⁶ Siz de mi hala anlamıyorsunuz?’ diye sordu İsa. ¹⁷ ‘Ağza giren her şeyin mideye indiğini, oradan da helaya atıldığını bilmiyor musunuz? ¹⁸ Ne var ki, ağızdan çıkan, yürekten kaynaklanır. İnsanı kirleten de budur. ¹⁹ Çünkü kötü düşünceler, cinayet, zina, fuhuş, hırsızlık, yalan yere tanıklık ve iftira hep yürekten kaynaklanır. ²⁰ İnsanı kirleten bunlardır. Yıkanmamış eller ile yemek yemek insanı kirletmez.

²⁹ İsa oradan ayrıldı. Celile Gölü’nün kıyısından geçerek dağa çıkıp oturdu. ³⁰ Yanına büyük bir kalabalık geldi. Beraberlerinde kötürüm, çolak, kör, dilsiz ve daha bir çok hasta getirdiler. Hastaları O’nun ayaklarının dibine bıraktılar. O da onları iyileştirdi. ³¹ Halk, dilsizlerin konuştuğunu, çolakların iyileştiğini, körlerin gördüğünü, kötürümlerin yürüdüğünü gördüğü zaman şaştı ve İsrail’in Tanrısı’nı yüceltti.

(Matta 16) ¹Ferisiler ile Sadukiler, İsa’nın yanına geldiler. O’nu denemek amacı ile kendilerine gökten bir belirti göstermesini istediler. ² İsa onlara şu karşılığı verdi: ‘Akşam, gök yüzü kızıl olduğuna göre, hava iyi olacak’ dersiniz. ³ Sabah, ‘bugün gök kızıl ve bulutlu, hava bozacak’ dersiniz. Gök yüzünün görünümünü yorumlayabiliyorsunuz da, zamanın belirtilerini yorumlayamıyor musunuz? ⁴ Kötü ve vefasız kuşak bir belirti istiyor! Ama ona Yunus’un belirtisinden başka bir belirti gösterilmeyecek.’ Sonra İsa onları bırakıp gitti.

(Matta 12) ⁴⁰ Yunus nasıl üç gün üç gece o koca balığın ağzında kaldıysa, İnsanoğlu da üç gün üç gece yerin bağrında kalacaktır. ⁴¹ Ninova halkı, yargı günü bu kuşak ile birlikte kalkıp bu kuşağı yargılayacak. Çünkü Ninovalılar, Yunus’un çağrısı üzerine tövbe ettiler. Bakın, Yunus’tan daha üstün olan buradadır.

İsa böylelikle yunus peygamber nasıl büyük bir balığın karnında üç gün kaldıysa, İsa’nın da aynı şekilde mezarda üç gün geçireceğini önceden bildirdi. Ve nasıl Yunus üçüncü günde balığın içinden dışarı çıktıysa, İsa da üçüncü gün ölümden dirilecek ve böylece Kendisinin bizi günahın, ölümün, ve cehennemin gücünden kurtarmak için gök yüzünden gelen Mesih olduğuna dair inkar edilmesi imkansız bir kanıt vermiş olacaktı!

Programımızın geri kalan zamanında Müjde kitabını okumaya devam edeceğiz ve din uzmanlarının imansızlıkları konusunda nasıl inat ile direndiklerini göreceğiz. Yuhanna Müjdesi’nin yedinci bölümünde Kutsal Yazılar şöyle der:

(Yuhanna 7) ¹Bundan sonra İsa Celile’de dolaşmaya başladı. Yahudi yetkililer O’nu öldürmeyi amaçladıkları için Yahudiye’de dolaşmak istemiyordu. ² Ama Yahudiler’in Çardak Bayramı yaklaşmıştı. ³ Bu nedenle, İsa’nın kardeşleri, O’na, ‘Buradan ayrıl,Yahudiye’ye git!’ dediler, ‘öğrencilerin de yaptığın işleri görsünler. ⁴ Çünkü kendini açıkça tanıtmak isteyen bir kimse, yaptıklarını gizlemez. Madem ki bu şeyleri yapıyorsun, kendini dünyaya göster!’ ⁵ Kardeşleri bile O’na iman etmiyorlardı.

⁶ İsa, onlara, ‘Benim zamanım daha gelmedi’ dedi. ‘Oysa sizin için zaman hep uygundur. ⁷ Dünya sizden nefret edemez, ama benden nefret ediyor. Çünkü yaptıklarının kötü olduğuna tanıklık ediyorum. ⁸ Siz bu bayramı kutlamaya gidin. Ben şimdilik gitmeyeceğim. Çünkü benim zamanım daha dolmadı.’ ⁹ İsa bu sözleri söyleyip Celile’de kaldı. ¹⁰ Ne var ki, kardeşleri bayramı kutlamaya gidince, kendisi de gitti. Ancak, açıktan açığa değil, gizlice gitti. ¹¹ Yahudi yetkililer O’nu bayram sırasında arıyor, ‘O nerede?’ diye soruyorlardı. ¹² kalabalık arasında O’nun ile ilgili bir sürü laf fısıldanıyordu. Bazıları, ‘İyi adamdır’, bazıları da, ‘Hayır, tam tersine, halkı saptırıyor’ diyorlardı. ¹³ Bununla birlikte yetkililerden korktukları için, hiç kimse O’ndan açıkça söz etmiyordu.

¹⁴ Bayramın yarısı geçmişti. İsa tapınağa gidip öğretmeye başladı. ¹⁵ Yahudiler şaşırdılar. ‘Bu adam hiç öğrenim görmediği halde, nasıl bu kadar bilgili olabilir?’ dediler. ¹⁶ İsa onlara, ‘Benim öğretişim benim değil, beni gönderenindir’ diye karşılık verdi. ¹⁷ ‘Eğer bir kimse Tanrı’nın isteğini yerine getirmek istiyorsa, bu öğretişin Tanrı’dan mı olduğunu, yoksa kendiliğimden mi konuştuğumu bilecektir. ¹⁸ Kendiliğinden konuşan kendini yüceltmek ister, ama kendisini göndereni yüceltmek isteyen doğrudur ve O’nda haksızlık yoktur. ¹⁹ Musa size Kutsal Yasa’yı vermedi mi? Yine de hiç biriniz Yasa’yı yerine getirmiyor. Neden beni öldürmek istiyorsunuz?’

²⁰Kalabalık, ‘Cin çarpmış seni! ‘dedi, ‘Seni öldürmek isteyen kim?’ ²¹ İsa, ‘Ben bir mucize yaptım, hepiniz şaşkına döndünüz’ diye yanıt verdi. ²² ‘Musa size sünneti buyurduğu için – aslında bu, Musa’dan değil, atalarınızdan kalmadır – Şabat günü birini sünnet edersiniz. ²³ Musa’nın Yasası bozulmasın diye Şabat Günü biri sünnet ediliyor da, Şabat günü bir adamı iyileştirdim diye bana neden kızıyorsunuz?  ²⁴ Dış görünüşe göre yargılamayın, yargınız adil olsun. ²⁵ Yeruşalimliler’den bazıları, ‘Öldürmek istedikleri adam bu değil mi?’ diyorlardı. ²⁶ ‘Bakın, açıkça konuşuyor. O’na bir şey demiyorlar. Yoksa önderler O’nun Mesih olduğunu gerçekten kabul ettiler mi? ²⁷ Ama biz bu adamın nereden geldiğini biliyoruz. Oysa Mesih geldiği zaman, O’nun nereden geldiğini kimse bilmeyecek.’ ²⁸ O sırada tapınakta öğreten İsa yüksek ses ile şöyle dedi, ‘Hem beni tanıyorsunuz, hem de nereden olduğumu biliyorsunuz! Ben kendiliğimden gelmedim. Beni gönderen gerçektir. O’nu siz tanımıyorsunuz. ²⁹ Ben O’nu tanırım. Çünkü ben O’ndanım, beni o gönderdi.’ ³⁰ Bunun üzerine O’nu yakalamak istediler, ama kimse O’na el sürmedi. Çünkü O’nun saati henüz gelmemişti. ³¹ Halktan bir çok kişi ise O’na iman etti.’Mesih gelince, bunun yaptıklarından daha mı çok mucize yapacak?’ diyorlardı. ³² Ferisiler halkın İsa hakkında böyle fısıldaştığını duydular. Baş kahinler ve Ferisiler O’nu yakalamak için görevliler gönderdiler.

³⁷Bayramın son ve en önemli günü, İsa ayağa kalktı, yüksek ses ile şöyle dedi: ‘Bir kimse susamışsa bana gelsin, içsin. ³⁸ Kutsal Yazı’da dendiği gibi bana iman edenin içinden diri su ırmakları akacaktır. ³⁹ Bunu, kendisine iman edenlerin alacağı Ruh ile ilgili olarak söylüyordu. Ruh henüz verilmemişti. Çünkü İsa henüz yüceltilmemişti. ⁴⁰ Halktan bazıları bu sözleri işitince, ‘Gerçekten beklediğimiz peygamber budur’ dediler. ⁴¹ Bazıları da, ‘Bu Mesih’tir’ diyorlardı. Başkaları ise, ‘olamaz! Mesih Celile’den mi gelecek?’ dediler. ⁴² Kutsal Yazı’da, ‘Mesih, Davut’un soyundan, Davut’un yaşadığı Beytlehem kentinden gelecek’ denmemiş midir?’ ⁴³ Böylece İsa’dan dolayı halk arasında ayrılık doğdu. ⁴⁴ Bazıları O’nu yakalamak istedilerse de, kimse O’na el sürmedi.

⁴⁵Görevliler geri döndükleri zaman, baş kahinler ile Ferisiler, ’Niçin O’nu getirmediniz?’diye sordular?’ ⁴⁶ Görevliler, ‘Hiç kimse, hiç bir zaman bu adamın konuştuğu gibi konuşmamıştır’ karşılığını verdiler. ⁴⁷ Ferisiler,’Yoksa siz de mi aldandınız?’ dediler. ⁴⁸ Önderlerden ya da Ferisler’den O’na iman eden oldu mu hiç? ⁴⁹ Kutsal Yasa’yı bilmeyen bu halk lanetlidir. ^50-51 İçlerinden biri, daha önce İsa’ya gelen Nikodim, onlara şöyle dedi: ‘Yasamıza göre, bir adamı dinlemeden, ne yaptığını öğrenmeden onu yargılamak doğru mu?’ ⁵² Ona, ‘Yoksa sen de mi Celile’densin?’ diye karşılık verdiler, ‘Araştır bak, Celile’den peygamber çıkmaz’ ⁵³ Bundan sonra herkes evine gitti.

Burada bu günkü programımıza son vereceğiz. Kahinlerin, yasa öğretmenlerinin ve Ferisilerin İsa’yı nasıl taciz ettiklerini gördük. O’nu tutuklamak ve öldürmek istediler, ama O’na hiç bir şey yapamadılar. Çünkü Tanrı’nın, İsa için günah uğruna bir kurban olarak ölmesini tasarladığı zaman henüz gelmemişti.

Ne yazık ki, Yahudi din önderlerinin çoğunun yüreği sertti. İsa’yı küçümsediler ve İsa’nın Mesih olduğunu kabul eden kişileri havradan kovmak ile tehdit ettiler. Böylece İsa nedeni ile kalabalığın arasında bir ayrılık oluştu. İsa hakkında hiç kimse açıkça konuşamıyordu, çünkü din önderlerinden ve kahinlerden korkuyorlardı. Bazıları aralarında gizlice fısıldaşarak, ‘O, iyi bir adam!’ diyorlardı. Bazıları ise, ‘Hayır, o insanları aldatıyor’ diyerek sertçe karşılık veriyorlardı. Geri kalan diğerleri ise, ‘Mesih geldiği zaman, bu adamın yaptığından daha fazla mucize mi yapacak?’ diye merak ile soruyorlardı.

Sevgili dostlar, İsa hakkında siz ne diyorsunuz? O’nun ile ilgili ne düşünüyorsunuz? İsa’nın, hakkında tüm peygamberlerin yazmış oldukları Mesih olduğuna inanıyor musunuz? Yoksa İsa’nın yalnızca diğer peygamberlerden biri olduğunu mu düşünüyorsunuz? Bu konuda hiç kimsenin sizi yanıltmasına izin vermeyin. Bu dünyadan sonraki yaşamınız bu soruya verdiğiniz yanıta bağlıdır. İsa’nın gerçekten kim olduğunu biliyor musunuz? İsa’nın dünyaya neden geldiğini biliyor musunuz? İsa’nın Kendisi hakkında neler söylediğine kulak verin:

“Yol, Gerçek ve Yaşam Ben’im’ dedi. Ben gerçeğe tanıklık etmek için doğdum, bunun için dünyaya geldim. Gerçekten yana olan herkes benim sesimi işitir.” (Yuhanna 14:6; 18:37)

Sevgili dostum, siz hangi taraftasınız? Aileniz tarafından reddedilmeniz pahasına bile olsa, Gerçeğin yanında olmaya mı isteklisiniz? Bir Wolof atasözü şöyle der: “Bal isteyen, arılara cesaret ile göğüs germelidir.” (Türkçe karşılığı: “Gülü seven dikenine katlanır.”) Rab İsa şöyle dedi:

“Yeryüzüne barış getirmeye geldiğimi sanmayın! Ben baba ile oğlun, anne ile kızın, gelin ile kaynananın arasına ayrılık sokmaya geldim. Annesini ya da babasını beni sevdiğinden çok seven bana layık değildir.” (Matta 10:34-37)

Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Tanrı isterse devam edeceğimiz bir sonraki dersimize,  İsa’nın, gözleri doğuştan görmeyen kör bir adamı nasıl iyileştirdiğini görmek için siz de katılın.

Siz, İsa Mesih’in şu sözleri üzerinde düşünürken Tanrı sizi bereketlesin.

“Gerçekten yana olan herkes beni işitir.” (Yuhanna 18:37)